कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

११८ कर्पूरमञ्जरी भैरवानन्दः—पुत्ति कप्पूरमंजरि ! तं ज्जेव कीरदु । (कर्पूरमञ्जरी निष्क्रान्ता ।) राज्ञी— (रक्षागृहं प्रविश्य कर्पूरमञ्जरीं दृष्ट्वा ।) अए, सारिक्खदाए विडं- वि म्हि । (स्वगतम् ।) ज्ञानविमाणेण णिव्विग्धपरिसप्पिणा तं आणेदि महाजोई (प्रकाशम् ।) सहीओ ! जं जं णिवेदितं तं तं लहुअं गेण्हिअ आअ- च्छध । (चामुण्डायतनप्रवेशनाटितकेन तामवलोक्य ।) अहो सारिक्खदा । भैरवानन्दः—देवि ! उवविस । महाराओ वि आअदो ज्जेव वहट्टदि । (ततः प्रविशति राजा विदूषकः कुरङ्गिका च ।) भैरवानन्दः—आसणं महाराअस्स । (सर्वे यथोचितमुपविशन्ति ।) राजा—(नायिकां प्रति ।) एसा सा कप्पूरमंजरी । सरीरिणी मअरद्धअपारिद्धिओ देहंतरसंठिदा सिंगारसंवरचावलट्टी दिवस- संचारिणी पुण्णिमाचंदचंदिआ । अवि अ गुणगुणमाणिक्कमंजूसा भैरवानन्दः— पुत्रि कर्पूरमञ्जरि ! तथैव क्रियताम् । राज्ञी— अये, सादृश्येन विडम्बितास्मि । ध्यानविमानेन निर्विघ्नपरिसर्पिणा तामानाययि महायोगी । सख्यः ! यद्यन्निवेदितं तत्तद्गृहीत्वागच्छत । अहो सादृश्यम् । भैरवानन्दः— देवि ! उपविश । महाराजोऽप्यागत एव वर्तते । भैरवानन्दः— आसनं महाराजस्य । राजा— एषा शरीरिणी मकरध्वजपापर्धिका देहान्तरेण संस्थिता शृङ्गाररसलक्ष्मीव । 1 'देहंतरेण संठिदा' टीकापाठः ।