कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् १२१ विदूषकः—भो वअस्स ! भामरीओ दिज्जंतु । हुदवहे लाजंजलीओ खिपिज्जंतु । ( राजा भ्रमणं नाटयति । नायिका धूमेन व्यावृत्तमुखी तिष्ठति । राजा परिणयति । राज्ञी सपरिवारा निष्क्रान्ता । ) भैरवानन्दः—विवाहे दक्खिणा दिज्जदु आचारिअस्स । राजा—दिज्जदु । वयस्स ! गामसअं ते दिण्णं । विदूषकः—सोत्थि होदु । ( इति नृत्यति । ) भैरवानन्दः—महाराअ ! किं ते पुणो अ पिअं कुणोमि ? राजा—जोईसर ! किमवरं पिअं वट्टदि । जदो,— कुंतलेसरसुआकरफंसप्फारसोक्खसिढिलीकिदसव्गो । पालएमि वसुहातलज्जं चक्कवट्टिपअधीरमणिज्जं ॥ २१ ॥ तथा वि इदं होदु दाव ।

विदूषकः— भो वयस्य ! भ्राम्यो दीयन्ताम् । हुतवहे लाजाञ्जलयः क्षिप्यन्ताम् । भैरवानन्दः— विवाहे दक्षिणा दीयते आचार्यस्य । राजा— दीयते । वयस्य ! ग्रामशते ते दत्तम् । विदूषकः— स्वस्ति भवतु । भैरवानन्दः— महाराज ! किं ते पुनरपि प्रियं करोमि ? राजा— योगीश्वर ! किमपरं प्रियं वर्तते ? यतः,— कुन्तलेश्वरसुताकरस्पर्शस्फारसौख्यशिथिलीकृतस्वर्गः । पालयामि वसुधातलराज्यं चक्रवर्तिपदवीरमणीयम् ॥ तथापीदं भवतु तावत् ।

१ अस्याग्रे वैतालिकः—'सुहाअ भोदु विवाहमहूत्सवो देवरस' इति पाठः ।