कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

द्वितीयं जवनिकान्तरम् ५३ राजा—(निःश्वस्य।) किं भण्णइ—कइत्तणेण तुह जेट्ठबहिणिआ खु एसा ? विदूषकः—एसा वियक्खणा महीअलसरस्सई। एदाए उण जेट्ठ- बहिणिआ तिहुअणसरस्सई। ता एदाहिं समं पाडिसिद्धिं ण करिस्सं। किं पुण पिअवअम्सस्स पुरदो मअणावत्थं अत्तणो उचिदेहिं अक्खरेहिं णिवेदेमि। राजा—पढ। एदं सुणीअदि। विदूषकः— परं जोण्हा उण्हा गरलसरिसो चंदणरसो सरक्खारो हारो रअणिपवणा देहत्तवणा। म्मरणसदृशी तदंगव्यथित्यर्थः। दिवसशशिकलासाम्येन निष्प्रभत्वमङ्गानाम- भिव्यज्यते। राजा— किं भण्यते—कवित्वे तव ज्येष्ठभगिनिका खल्वेषा ? विदूषकः— एषा विचक्षणा महीतलसरस्वती। एतस्याः पुनर्ज्येष्ठभगिनिका त्रिभुवनसरस्वती। तदेताभ्यः समं प्रतिस्पर्धां न करिष्यामि। किं पुनः प्रियवयस्यस्य पुरतो मदनाव- स्थामात्मन उचितेरक्षरैर्निवेदयामि। मदनावस्थामित्यनन्तरं 'तस्या' इति शेषः। राजा— पठ। एतदपि श्रूयते। विदूषकः—