कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

७८ कर्पूरमञ्जरी राजा— असोअतरुताडणं रणिदणेउरेणंहिणा कदं च भअलंछणच्छविमुहीअ हेलुलसं। सिहासु सअलासु वि त्थरवअमंडणाडंवर ठिदं च गअणगणे जणणिरिक्खणिज्जं खणं ॥ ४७ ॥ विदूषकः—भो वअस्स ! अ सअ ण कद दोहलदाणं देवीए जाणासि एत्थ कि कारणं ? राजा—तुवं जाणासि ? विदूषकः—भणामि जइ देवो ण कुप्पदि । राजा—को एत्थ रोसावसरो ? भण उम्मुद्दिदा जीहा । राजा— अशोकतरुताडनं रणितनूपुरेणांघ्रिणा कृतं च मृगलाञ्छनच्छविमुख्या हेलोलसम्। दिक्ष्वासु सरलास्वपि मरुन्मण्डनाडम्बर स्थितं च गगनाङ्गणे जननिरीक्षणीयं क्षणम् ॥ मृगलाञ्छनच्छविः शशाङ्ककान्तिर्मुखं यस्याः । मृगलाञ्छनस्य दृष्टविर्यम्भिण सादृशं मुखं यस्या इति वा । तादृश्या कर्पूरमञ्जर्या । अत्रोभयमपि समकाले बोध्यमिति योज्यते । अत्रापि च्छत्राङ्गित्वानुप्रागोपमादण्डपारा रूदा । विदूषक —