कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

द्वितीयं जवनिकान्तरम् ७९ विदूषकः— इह जइ वि कामिणीणं सुंदरेरं धरइ अवयवाण सिरी । अट्ठिद्देधस्स इव णिच्चसइ तह वि हु तारुन्नए लच्छी ॥ ४८ ॥ राजा—मुणिदो^३ दे अहिप्पाओ । किं पुण किं पि भणामो । बालाओ होंति कोऊहलेण प्पेव चञ्चलचित्ताओ । दंरोल्लसितथणीओ पुण धरंति मअरद्धअरहस्सं ॥ ४९ ॥ विदूषकः—तरुणो वि रूअरेहारहम्सेण फुल्लंति । ण उणो रह- रहस्स जाणंति । ( नेपथ्ये । ) वैतालिकः—सुअसंझा भोदु देवस्स । विदूषकः— इह यद्यपि कामिनीनां सौन्दर्यं धारयत्यवयवानां श्रीः । अधिदेवतेव निवसति तथापि खलु तारुण्ये लक्ष्मीः ॥ अत्रापि व्यतिरेकोऽग्रे । राजा— श्रुतस्तेऽभिप्रायः । किं पुन किमपि भणाम । बाला भवन्ति कौतूहलेनैवमेव चपलचित्ताः । दरोल्लसितस्तनीस्तु पुनर्निदधति मकरध्वजरहस्यम् ॥ विदूषकः— तरवोऽपि रूपरेखाहर्षेण विकसन्ति । न पुन रतिरहस्यं जानन्ति । यत्तारुणीकुचसंस्पर्शन विनापि विकसन्तीति भावः । वैतालिकः— सुगन्ध्या भवतु देवस्य,– १ 'विब्भमे' इति पाठः । २ 'दीए' इति पाठः । ३ 'सुणिदो' इति टीकाभिमतः पाठः । ४ 'दरुण्णि अधणीसु पुने णिध्वसइ गअर' इति टीकाभिमतः पाठः ।