कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

१८४ कथासरित्सागर सर्वप्राणेन धावत्सु रथाश्वेष्वपि तस्य स । प्रलम्बबाहुस्तद्वेगं विजित्य पुरतो ययौ ॥५॥ सोऽप्यधोत्सायक सिंहव्याघ्रादीन् स्यन्दने स्थितः । प्रलम्बबाहुम्त्वसिना पादचारी जघान तान् ॥६॥ अहो शौर्यमहो जङ्घाजबोऽस्येति विसिस्मिये । नरवाहनदत्तश्च दृष्ट्वा दृष्ट्वा स स द्विजम् ॥७॥ कृतावट परिक्षान्त स ससारथिगोमुखः । प्रलम्बबाहौ सुभटे तस्मिन्नप्रसरे ततः ॥८॥ रथान्डेऽनुपतान्ते सलितान्वेषणभ्रमात् । बत्सवेश्वरात्मजो दूरं विविशात्यन्महावनम् ॥९॥ तत्रोत्फुल्लहिरण्याब्जं ददर्श प्राप महत्तरः । द्वितीयमिव बहुबधिम्बं भूमिगतं नमः ॥१०॥ तत्र स स्नापपीताम्भा भृशन्मानाङ्गिनानुगः । तदवन्ता धनुरा दूरादगन पूरुषान् ॥११॥ दिव्याकृतीन्दिव्यवस्त्रान्दिव्याभरणभूषितान् । हेमाम्बुजानि गन्धाम्भर्मानुन्विथय गृह्नतः ॥१२॥ उपागात् कौतुकात्तांश्च पृष्ट्वा श्रोत्रेति तद्रथिः । अन्यत्र नाम युष्मान् निज तस्य यदागताः ॥१३॥ चतुर्णां दिव्यपुरुषाणां कथा ततस्त्वेनं दृढप्रीत्या पूजयन्तः तमब्रुवन् । अस्ति मध्य महाभाग श्रीमद्गोवरं महत् ॥१४॥ यन्नास्त्विन्तीराख्यं स्थानं प्रणति गन्तृम् । तत्र सन्ति च चत्वारः पञ्चता दिव्यमानुषाः ॥१५॥ मनारथो वृषमस्तथा फलदत्त इति स्मृताः । चतुर्थो बन्धु बन्ध्वाख्यो निर्वगाम इव स्वयम् ॥१६॥ एतेऽप्यासं नगर्विद्मांवना विविधोपधूपुः । प्रथमस्तांऽडगात्ततो वरदन्तमदमाद्यपुः ॥१७॥ अन्यत्तोऽनूदनसंवित्तस्तथैवैकस्य भक्तवित् । देवोऽवतीर्णस्तदुपास्ते तत्सङ्गेनानपद्वयम् ॥१८॥