भारतकोश
संक्षिप्त कूर्मपुराण

संक्षिप्त कूर्मपुराण

Kurma Purana

महर्षि वेदव्यास द्वारा

DevanagariHindipublished506 पृष्ठ

पृष्ठ 327, कुल 506 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 327
* अध्याय १४ *३१७
मार्गशीर्षे तथा पौषे माघमासे तथैव च।<br>तिस्रोऽष्टकाः समाख्याता कृष्णपक्षे तु सूरिभिः ॥ ७४ ॥<br><br>श्लेष्मातकस्य छायायां शाल्मलेर्मधुकस्य च।<br>कदाचिदपि नाध्येयं कोविदारकपित्थयोः ॥ ७५ ॥<br>समानविद्ये च मृते तथा सब्रह्मचारिणि।<br>आचार्ये संस्थिते वापि त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम् ॥ ७६ ॥<br><br>छिद्राण्येतानि विप्राणां येऽनध्यायाः प्रकीर्तिताः।<br>हिंसन्ति राक्षसास्तेषु तस्मादेतान् विवर्जयेत् ॥ ७७ ॥<br>नैत्यके नास्त्यनध्यायः संध्योपासन एव च।<br>उपाकर्मणि कर्मान्ते होममन्त्रेषु चैव हि ॥ ७८ ॥<br><br>एकामृचमथैकं वा यजुः सामाथवा पुनः।<br>अष्टकाद्यास्वधीयीत मारुते चातिवायति ॥ ७९ ॥<br><br>अनध्यायस्तु नाङ्गेषु नेतिहासपुराणयोः।<br>न धर्मशास्त्रेष्वन्येषु पर्वण्येतानि वर्जयेत् ॥ ८० ॥<br><br>एष धर्मः समासेन कीर्तितो ब्रह्मचारिणाम्।<br>ब्रह्मणाभिहितः पूर्वमृषीणां भावितात्मनाम् ॥ ८१ ॥<br>योऽन्यत्र कुरुते यत्नमनधीत्य श्रुतिं द्विजः।<br>स सम्मूढो न सम्भाष्यो वेदबाह्यो द्विजातिभिः ॥ ८२ ॥<br><br>न वेदपाठमात्रेण संतुष्टो वै भवेद् द्विजः।<br>पाठमात्रावसन्नस्तु पङ्के गौरिव सीदति ॥ ८३ ॥<br><br>योऽधीत्य विधिवद् वेदं वेदार्थं न विचारयेत्।<br>स सान्वयः शूद्रकल्पः पात्रतां न प्रपद्यते ॥ ८४ ॥<br><br>यदि त्यात्यन्तिकं वासं कर्तुमिच्छति वै गुरौ।<br>युक्तः परिचरेदेनमाशरीरविमोक्षणात् ॥ ८५ ॥विद्वानोंने मार्गशीर्ष (अगहन), पौष और माघमासके कृष्णपक्षमें तीन अष्टकाओंका वर्णन किया है। लिसोढ़ा, सेमल, महुआ, कचनार और कैथ वृक्षकी छायामें कभी भी (वेदका) अध्ययन नहीं करना चाहिये ॥ ७४-७५ ॥<br><br>अपने समान विद्या पढ़नेवाले, अपने ही समान सहपाठी ब्रह्मचारीकी मृत्यु होनेपर और आचार्यके अपने यहाँ आनेपर तीन रातका अनध्याय कहा गया है। जो अनध्याय बतलाये गये हैं, ये ब्राह्मणों (द्विजों)-के छिद्र-रूप हैं। इन अवसरोंपर राक्षस प्रहार करते हैं, इसलिये इनका परित्याग करना चाहिये ॥ ७६-७७ ॥<br><br>नित्य-कर्म, संध्योपासन, उपाकर्म, आरब्धकर्मके अन्तमें और होममन्त्रोंमें अनध्याय नहीं होता (अर्थात् अनध्यायकालमें भी इनसे सम्बद्ध मन्त्र बोले जाते हैं।)<br>अष्टकाओं और प्रबल वायुके चलनेपर भी ऋग्वेद, यजुर्वेद अथवा सामवेदके एक मन्त्रका पाठ (अवश्य) करना चाहिये। वेदाङ्गों और इतिहास-पुराणके अध्ययन और अन्य धर्मशास्त्रोंके अध्ययनमें अनध्याय नहीं होता, किंतु पर्वोंमें इनके अध्ययनका त्याग करना चाहिये। संक्षेपमें यह ब्रह्मचारियोंका धर्म बतलाया गया। पूर्वकालमें ब्रह्माने इसे शुद्धात्मा ऋषियोंको बतलाया था ॥ ७८-८१ ॥<br><br>जो द्विज वेदका अध्ययन न कर अन्यत्र (दूसरे शास्त्रोंको पढ़नेमें) प्रयत्न करता है, उस वेदबाह्य मूढ व्यक्तिके साथ द्विजातियोंको सम्भाषण नहीं करना चाहिये*। द्विजको वेदके पाठमात्रसे संतुष्ट नहीं होना चाहिये। पाठमात्रसे वेदाध्ययनको समाप्त करनेवाला कीचड़में फँसी गौके समान कष्ट पाता है। जो विधिपूर्वक वेदका अध्ययन कर वेदके अर्थपर विचार नहीं करता है, वह अपने वंशके साथ शूद्रके समान है। वह (वास्तवमें) पात्रता (योग्यता)-को नहीं प्राप्त करता है (अर्थात् वेदाध्ययन करनेवाला वेदार्थ अवश्य जाने यही तात्पर्य है।) ॥ ८२-८४ ॥<br><br>यदि गुरुके पास ही जीवनपर्यन्त रहनेकी इच्छा हो तो शरीरके अन्त होनेतक बड़ी ही सावधानीपूर्वक इनकी (गुरुकी) सेवा करनी चाहिये ॥ ८५ ॥

* वेदाध्ययन द्विजको शास्त्राध्ययनके पूर्व अवश्य करना चाहिये, यही तात्पर्य है।

संक्षिप्त कूर्मपुराण · पृष्ठ 327, कुल 506 में से · BharatKosha