भारतकोश
लघुसिद्धान्तकौमुदी (वरदराजाचार्य - भैमी एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या सहित)

लघुसिद्धान्तकौमुदी (वरदराजाचार्य - भैमी एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या सहित)

Laghu Siddhanta Kaumudi of Varadaraja with Hindi Commentary

आचार्य वरदराज द्वारा

DevanagariHindipublished633 पृष्ठ

पृष्ठ 64, कुल 633 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 64

अच्-सन्धि-प्रकरणम् ४९ व्याख्या—गोः ।६।१। यूतौ ।७।१। (गोर्यूतौ छन्दस्युपसङ्ख्यानम् वार्त्तिक मे)। वान्तः ।१।१। (वान्तो यि प्रत्यये से) । अध्व-परिमाणे ।७।१। च इत्यव्ययपदम् । अर्थः—(यूतौ) ‘यूति’ शब्द परे होने पर (गोः) ‘गो’ शब्द के ओकार के स्थान पर (वान्तः) ‘अव्’ आदेश हो (अध्व-परिमाणे) मार्ग के परिमाण अर्थात् माप के गम्यमान होने पर । उदाहरण यथा— गो + यूति = ग् अव् + यूति = गव्यूतिः । इस का अर्थ ‘दो कोस’ है। गव्यूतिः स्त्री क्रोशयुगम्—इत्यमरः । जहां मार्ग-परिमाण अर्थ न होगा वहां ‘गोयूतिः’ बनेगा । यहां पर यकारादि प्रत्यय न होने से यह वार्त्तिक बनाना पड़ा है । अभ्यास (३) (१) निम्न-लिखित रूपों में सन्धिच्छेद कर सूत्रों द्वारा उसे सिद्ध करें— १. वटवृक्षः¹। २. ग्लायति । ३. भवति । ४. गणयति । ५. माण्डव्यः² । ६. स्तावकः । ७. नयति । ८. गायन्ति । ९. नाविकः । १०. शयनम् । ११. जयः । १२. असावुत्तुङ्गः । १३. औपगवः । १४. चयः । १५. चिक्याय । १६. अलावीत् । १७. पवनः । १८. नयः । १६. त्रायते । २०. कवये । २१. क्षयः । २२. मनवे । २३. रायौ । २४. पपावसाविह । २५. द्रवति । (२) निम्न-लिखित रूपों में सन्धि कर के सूत्रों द्वारा उसे सिद्ध करें— १. असौ + अयम् । २. अमे + ए । ३. चे + अन । ४. लो + अन । ५. चोरे + अनि । ६. भौ + उक । ७. गै + अक । ८. साधो + ए । ६. शङ्खो + य³ । १०. अग्नी + इह । ११. भौ + अयति । १२. पो + इत्र । १३. शे + आन । १४. भो + अन । १५. ग्लौ + औ । १६. वाभ्रो

  • य⁴ । १७. गो + यूति । १८. वाली + अत्र । १६. इन्दौ + उदिते । २०. पूजार्हौ + अरिसूदन । (३) एचोऽयवायावः में ‘अचि’ पद न लाते तो कौन सा दोष उत्पन्न हो जाता ? (४) यथा-सङ्ख्यमनु० की व्याख्या करते हुए ‘समानाम्’ पद पर प्रकाश डालें । (५) वान्तो यि प्रत्यये और अध्व-परिमाणे च के निर्माण का प्रयोजन बताएं । —: : ० : :— [लघु०] संज्ञा-सूत्रम्—(२५) अदेङ् गुणः ।१।१।२।। अत् एङ् च गुण-सञ्ज्ञः स्यात् ।। अर्थः—अ, ए, ओ—इन तीन वर्णों की ‘गुण’ संज्ञा होती है । १. ‘वटो + ऋक्षः’ इतिच्छेदः । २. मण्डुशब्दाद् गोत्रापत्ये गर्गादिभ्यो यञ् (१००५) इति यञि, ञित्त्वादादिवृद्धौ ओर्गुणः (१००२) इति गुणः । ३. शङ्कुशब्दात् तस्मै हितम् (५.१.५) इत्यधिकारे उगवादिभ्यो यत् (५.१.२) इति यत् । ४. वभ्रुशब्दाद् अपत्येऽर्थे मधु-वभ्र्वोर्ब्राह्मण-कौशिकयोः (४.१.१०६) इति यञ् । ल० प्र० (४)