मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

हिंसावादः 209 पापक्षयफलं केचित् काम्यं चापि क्वचित् यदा । आरब्धे कामनाहानादुक्ताङ्गशक्तिसंभवे ॥ नित्यं सामान्यफलतः काम्यं फलविशेषतः । पापक्षयादिस्सामान्यं पश्वादिस्तु विशेषतः ॥ प्रयोजनमनुद्दिश्य न मन्दोऽपि प्रवर्तते । एवमेव प्रवृत्तिश्चेच्चैतन्येनास्य किं फलम् ॥ 3 नैमित्तिकं कर्मभेदं प्रायश्चित्तादिलक्षणम् । प्राहुः परे तत्तु कर्म काम्यमेवेति केचन ॥ (47) हिंसावादः. 1 कर्माङ्गपशुहिंसादिः हिंसेत्येव हि कापिलाः । यत्पशुर्मायुमित्यादिमन्त्रलिङ्गेन सा दृढा ॥ तत्त्याज्यं दोषवदिति चान्ववादीद्यदूत्तमः । यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चाब्रवीत् ॥ 2 अपि पापं निषिद्धं स्यात् श्येनस्य विहितत्वतः यागाङ्गपशुहिंसावत् हिंसात्वं नेति केचन ॥ 3 साक्षान्मरणहेतुर्यः स हिंसाशब्दशब्दितः । श्येनस्यातादृशत्वेन न हिंसेत्यपरे विदुः ॥ अदृष्टद्वारकत्वेन मृतिः कैश्चिद्विवक्ष्यते ।