मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

प्राप्यः परमभाग्यत्वात् निषेव्यः स्वामिभावतः । शक्तिकारुण्यभूम्ना च शरण्यस्सीदतां प्रभुः ॥ बहिरन्तश्च तद्व्याप्तिः तत्र यत्रोभयं भवेत् । विभोरणोश्च न बहिर्नान्तः तस्मान्न सा तयोः ॥ प्रयोजनस्य विरहान्न कर्तैश इति ब्रुवन् । तस्य सिद्धावसिद्धौ च व्याघातादिपराहतः ॥ निरपेक्षस्वतन्त्रस्य सहकारिमत्तस्सदा । अप्रवृत्तिः प्रवृत्तिर्वा नित्यं स्यादिति चेन्न तत् ॥ तत्तदिच्छाविशेषेण तत्क्रमस्योपपत्तितः । इच्छासंतत्यनादित्वात् न च मूलक्षयः क्वचित् ॥ 12 सर्वात्मैक्यं विदुः केचिद्देवैक्यं परे विदुः । मूर्तित्रयैक्यं कतिचित् साम्यमेके प्रचक्षते ॥ तेष्वेवान्यतमस्यान्ये विबुधाः परतां विदुः । त्रिमूर्त्युत्तीर्णपरतावादिनोऽप्यपरे बुधाः ॥ स हि व्योमातीतवाद इति शास्त्रात्प्रतीयते । तत्स्वरूपं किंचिदत्र प्रसङ्गात्प्रतिपाद्यते ॥ उपादानं तु भगवान्निमित्तं तु महेश्वरः । इति व्योमातीतवादः दह्रविद्यानिरूपितः ॥ तस्मिन्यदन्तरित्यादौ तच्छब्दो व्योमतत्परः । स चाकाशो नामरूपनिर्वोढा विष्णुरुच्यते ॥