मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

582 मानमेयरहस्यश्लोकवार्तिके निर्विण्णस्य च वैराग्यं विरक्तस्य च देहिनः । क्लेशकर्मप्रहाणादिद्वारो निश्श्रेयसोदयः ॥ यावदात्मगुणास्सर्वे नोच्छिन्ना वासनादयः । तावदात्यन्तिकी दुःखनिवृत्तिर्नावकल्पते ॥ धर्माधर्मौ निमित्तं हि संभवे सुखदुःखयोः । मूलभूतौ च तावेव स्तम्भौ संसारसद्मनः ॥ तदुच्छेदे तु तत्कार्यशरीराद्यनुपप्लवात् । नात्मनस्सुखदुःखे स्त इत्यसौ मुक्त उच्यते ॥ अनिष्टोपरमार्थस्स्युरपवर्गप्रवृत्तयः । सन्तः प्रयतमाना हि दृश्यन्ते व्याधिशान्तये ॥ चिरज्वरशिरोर्त्यादिव्याधिदुःखेन खेदिताः । सुखिनो वयमद्येति तदपाये प्रयुञ्जते ॥ 3 मोक्षे नित्यसुखं येषां कामं देहेन्द्रियाद्यपि । नित्यं प्रकल्प्यतां तेषां मोक्षो रम्यतरो भवेत् । यदत्र किरणावल्यामुक्तं तदवधार्यताम् । सत्त्वशुद्धिमुखात्कर्म स्यादारादुपकारकम् ॥ ज्ञानं तु सन्निपत्योपकारकाङ्गमितीष्यते । तुल्यकक्षतया कर्मज्ञानयोर्न समुच्चयः ॥ 4 इत्युक्तं, दुःखजन्मादेरुत्तरोत्तरनाशतः । अनन्तरापायमार्गादपवर्गसमुद्भवः ॥