मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

386 मानमेयरहस्यश्लोकवार्त्तिके निषिद्धकाम्यकर्मभ्यः सम्यग्व्यावृत्तचेतसः । नित्यनैमित्तिकप्रायश्चित्तप्रध्वस्तदुष्कृतेः ॥ सुखदुःखानुभूतिभ्यां क्षीणप्रारब्धकर्मणः । ध्यायतः परमात्मानं मुक्तिस्स्यादिति निर्णयः ॥ 6 इत्थं सिद्धान्तकर्तॄणामेतेषां श्लोकवार्त्तिके । योऽसावभिप्रायभेदः तत्संक्षेपोऽवधार्यताम् ॥ आत्मा ज्ञातव्य इत्येतन्मोक्षार्थं न च चोदितम् । कर्मप्रवृत्तिहेतुत्वमात्मज्ञानस्य लक्ष्यते ॥ विज्ञाते चास्य पारार्थ्ये याऽपि नाम फलश्रुतिः । साऽर्थवादो भवेदेव न स्वर्गादेः फलान्तरम् ॥ कर्मक्षयो हि विज्ञानादित्येतच्चाप्रमाणकम् । फलस्याल्पस्य दानं वा राजपुत्रापराधवत् ॥ सुखोपभोगरूपश्च यदि मोक्षः प्रसज्यते । स्वर्ग एव भवेदेषः पर्यायेण क्षयी च सः ॥ नहि कारणवत्किंचिदक्षयित्वेन गम्यते । तस्मात्कर्मक्षयादेव हेत्वभावेन मुच्यते ॥ नह्यभावात्मकं मुक्त्वा मोक्षनित्यत्वकारणम् । न च क्रियायाः कस्याश्चिदभावः फलमिष्यते ॥ तत्र ज्ञातात्मतत्त्वानां भोगात्पूर्वक्रियाक्षये । उत्तरप्रचयाभावाद्देहो नोत्पद्यते पुनः ॥