मृच्छकटिकम् (सटीक संस्कृत नाटक)

अष्टमोऽङ्कः | ४६३

शकारः—अधम्मभीरू एशे बुद्धकोले । भोदु, थावलअं चेडं अणुणेमि । पुत्तका ! थावलका ! चेडा ! शोवण्णखड॒आईं दइश्शं (अधर्मभीरुरेष वृद्धकोलः । भवतु, स्थावरकचेटमनुनयामि । पुत्रक ! स्थावरक ! चेट ! सुवर्णकटकानि दास्यामि । )

चेटः—अहं पि पहिलिशं । ( अहमपि परिधास्यामि । )

शकारः—शोवण्णं दे पीठके कालइश्शं । ( सौवर्णं ते पीठकं कारयिष्यामि । )

चेटः—अहं उवविशिशशं । ( अहमपि उपवेक्ष्यामि । )

शकारः—शव्वं दे उच्छिट्टं दइश्शं । ( सर्वं ते उच्छिष्टं दास्यामि । )

चेटः—अहं पि खाइश्शं ( अहमपि खादिष्यामि । )

शकारः—शव्वचेडाणं महत्तलकं कलइश्शं । ( सर्वचेटानां महत्तरकं करिष्यामि । )

चेटः—भटके ! हुविशं । ( भट्टक ! भविष्यामि । )

शकारः—ता मण्णेहि मम वअणं । ( तन्मन्यस्व मम वचनम् । )

चेटः—भटके ! शव्वं कलेमि, वज्जिअ अकज्जं । ( भट्टक ! सर्वं करोमि वर्जयित्वा अकार्यम् । )

शकारः—अकज्जाह गन्धे वि णत्थि । ( अकार्यस्य गन्धोऽपि नास्ति । )

चेटः—भणादु भटके । ( भणतु भट्टकः । )

---

शकार—यह बूढ़ा सुअर अधर्म से डरने वाला है । अच्छा, स्थावरक चेट को मनाता हूँ । बेटा, स्थावरक, चेट ! सोने के कड़े दूँगा ।

चेट—मैं भी पहन लूँगा ।

शकार—तुम्हारे लिये सोने का पीठासन बनवा दूँगा ।

चेट—मैं भी बैठूँगा ।

शकार—मैं तुम्हें बचा हुआ [ जूठन ] सारा भोजन दे दूँगा ।

चेट—मैं भी खा लूँगा ।

शकार—सभी नौकरों का मुखिया बना दूँगा ।

चेट—स्वामिन् ! मैं बन जाऊँगा ।

शकार—तो मेरी बात मान लो ।

चेट—स्वामिन् ! केवल अनुचित कार्य छोड़कर सभी कुछ करूँगा ।

शकार—अकार्य की गन्ध भी नहीं है ।

चेट—तो स्वामी कहिये ।