मुद्राराक्षसम् (सटीक संस्कृत नाटक)

द्वितीयोऽङ्कः	१५७

राक्षस—भद्र ! जिसलिए कि धनसेठो के घर मे गिरी हुई ऐसी वस्तु की [प्रा]प्ति हो सकती है ।

शकटदास—मित्र सिद्धार्थक ! यह मुद्रा अमात्य के नाम से अंकित है । इसलिए इससे कही अधिक धन से अमात्य आपको सन्तुष्ट करेगे । इसलिए यह मुद्रा दे दीजिए ।

सिद्धार्थक—आर्य ! मेरा सन्तोष इसी मे है कि अमात्य इस मुद्रा को स्वीकार करने की कृपा कर रहे है [ मुद्रा दे देता है । ]

टिप्पणी—जनान्तिकम्—नाटक में एक अभिनेता का दूसरे के कान से सटकर कुछ कहना । जनानाम् अन्तिकम् जनान्तिकम्, तत् यथा स्यात् तथा ( आह ) । क्रियाविशेषणमेतत् । इसका लक्षण यह है—‘जनान्तिकं तु तत्प्रोक्तं यत्तृतीयाद्यगोचरम्’ साहित्यदर्पणकार ने यह लक्षण किया है—‘त्रिपताककरेणान्यानपवार्यान्तरा कथाम् । अन्योऽन्यामन्त्रणं यत्स्यात्तज्जनान्ते जनान्तिकम् ॥’ उत्कण्ठाविनोदार्थम्—उन्मनस्कत्वप्रशमनार्थम् । बेचैनी दूर करने के लिए, वियोग में मन बहलाने के लिए । उद् √कण्ठ् + अ भावे = उत्कण्ठा । तस्याः विनोदः । तस्मै इदम् इति नित्यचतुर्थीतत्पुरुषसमासः ‘अर्थेन नित्यसमासो विशेष्यलिङ्गता च वक्तव्या’ इत्यनेन । अधिगता—प्राप्ता । समासादिता—लब्धा । सम्—आ √सद् + णिच् + क्त—टाप् । महाधनानाम्—अत्यंत धनियों के । महान्ति धनानि एषाम् इति महाधनाः बहुव्रीहि स०, तेषाम् । उपलब्धिः—प्राप्तिः । उप् √लभ् + क्तिन् भावे । इतः—अस्मात् अङ्गुलीयकात् । अत्र ‘पञ्चमी विभक्ते’ इत्यनेन पञ्चमी । बहुतरेण—इससे अधिक ।

राक्षसः—सखे शकटदास ! अनयैव मुद्रया स्वाधिकारे व्यवहर्तव्यं भवता ।

शकटदासः—यदाज्ञापयत्यमात्यः ।

सिद्धार्थकः—अमच्च ! बिणवेमि किं पि । ( अमात्य ! विज्ञापयामि किमपि । )

राक्षसः—भद्र ! विश्रब्धं ब्रूहि ।

सिद्धार्थकः—जाणादि ज्जेब अमच्चो जधा चाणक्कहदअस्स विप्पिअं