मुद्राराक्षसम् (सटीक संस्कृत नाटक)

२८२ मुद्राराक्षसम्

पहले ही तुम्हे पूछना चाहिए था कि दिन कैसा है, अब यात्रा कर लेने के बाद दिन की बात क्या पूछते हो ?

क्षपणक — सावका ! णिसामेहि, पढमं दाव एत्य मलयकेदुकडए लोअस्स अणिवारिअणिक्कमणप्पवेमो आसी । दाणी इदो पच्चासण्णे कुसुमउरे, ण कोवि अमुद्दालञ्छिदो णिक्कमिदुं पबिसिदु वा अणुमोदीअदि । ता जइ भाउरायणस्स मुद्दालञ्छिदोसि, तदो गच्छ वोम-श्रो अण्णथा णिवत्तित्र णिउक्कण्ठ चिट्ठ । मा तुमं गुम्मट्ठाणाधिवेहिं मजमिडकडचरणो राजउल पवेसीअसि । ( उपासक ! निशामय, प्रथमं तावदत्र मलयकेतुकटके लोकस्यानिवारितनिष्क्रमणप्रवेशावास्ताम् । इदानीमितः प्रत्यासन्ने कुसुमपुरे, न कोऽप्यमुद्रालान्छितो निष्क्रमितुं प्रवेष्टुं वाऽनुमोद्यते । तद् यदि भागुरायणस्य मुद्रालान्छितोऽसि, तदा गच्छ विरब्धम् , अन्यथा निवृत्य निरुत्कण्ठ तिष्ठ । मा त्वं गुल्मस्थानाधिपैः संयमितकरचरणो राजकुलं प्रवेश्यसे । )

सिद्धार्थक — किं ण आणादि भदन्तो, जया अमच्चरक्वसस्स केलिअरो अन्तिओ सिद्धत्थओ अह त्ति ? ता अमुद्दालञ्छिद्रं वि मं णिक्कमन्त कस्स सत्ती णिबारेदु ? ( किं न जानाति भदन्तः, यथा अमात्यराक्षसस्य केलिकरोऽन्तिकः सिद्धार्थकोऽहमिति ? तद् अमुद्रालान्छनमपि मां निष्क्रामन्तं कस्य शक्तिर्निवारयितुम् ? )

क्षपणक — सावका ! रक्खसस्स पिसाचस्स वा केलिअरो होहि । णत्थि उग दे अमुद्दानञ्छिद्रस्स इदो णिक्कमणोवाओ । ( उपासक ! राक्षसस्य पिशाचस्य वा केलिकरो भव । नास्ति पुनस्ते अमुद्रालान्छितस्येतो निष्क्रमणोपायः । )

सिद्धार्थक — भदन्त ! ण कुप्य, भग मे कज्जसिद्धी होदु त्ति (भदन्त न कुप्य, भग मे कार्यसिद्धिर्भवतु इति । )

क्षपणक — सावका ! गच्छ, होदु दे कज्जसिद्धी । अहंपि भागुराअणादो पाडलिउत्त गन्तु मुद्द पडिच्छेमि । ( उपासक ! गच्छ, भवतु ते कार्यसिद्धिः । अहमपि भागुरायणात् पाटलिपुत्रं गन्तुं मुद्रां प्रतीच्छामि ।)

[ इत्युभौ निष्क्रान्तौ । ]
[ इति प्रवेशकः ]