नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

(७०)

(विचिन्त्य) अथवामृषा नाभिहितं, वयस्यात्रेय ! नन्वधीर एवास्मि ।- स्त्रीहृदयेन न सोढाः क्षिप्ताः कुसुमेषवोऽप्यनङ्गेन$^1$ । येनाद्यैव पुरस्तव वदामि 'धीर' इति स कथमहम् ॥४॥ विदूषकः - (आत्मगतम्) एव्वमधीरत्तणं पडिवज्जंतेण आचक्खिदो महन्तो अणेण एवमधीरत्वं प्रतिपद्यमानेनाऽऽख्यातो महानेन हिअअस्स आवेगो। ता जाव कहिं एव्व एदं अवक्खिवामि । हृदयस्यावेगः$^3$ । तद्यावत्कुत्रैवेनमपक्षिपानि । (प्रकाशम् ) भो वअस्स ! कीस उण अज्ज तुमं लहु एव्व गुरुअणं भो वयस्य ! कथं पुनरद्य त्वं $^4$लघ्वेव गुरुजनं सुस्सूसिअ इह आगदो ? शुश्रूषयित्वेहाऽऽगतः ? नायकः - वयस्य ! स्थाने खल्वेष प्रश्नः । कस्य वा- ऽन्यस्यैतत्कथनीयम् ? अद्य खलु स्वप्ने जानामि- सैव प्रियतमा (अङ्गुल्या निर्दिशन्) अत्र चन्दनलतागृहे

---

श्लोक नं० ४, अन्वयः- स्त्रीहृदयेन येन (मया) अनङ्गेन क्षिप्ताः कुसुमषवः अपि न सोढाः सः अहम् अद्य एव कथं तव पुरः धीरः इति वदामि ॥