नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( ८२ ) नायकः- वयस्य ! साधु कृतम् (गृहीत्वा शिलायामलिखन् सरोमाञ्चम्)- सखे ! पश्य — ^1 अक्लिष्टविभ्रमशोभाधरस्य नयनोत्सवस्य ^2 शशिन इव । दयितामुखस्य सुखयति रेखाऽपि ^3 प्रथमदृष्टेयम् ॥ ८ ॥ [आलिखति] विदूषकः- (सकौतुकं निर्वर्ण्य) भो वयस्स ! अपच्चक्खे वि भो वयस्य ! अप्रत्यक्षेऽपि णाम रूअं लिहिअदि । अहो अच्छरिअं ! नाम रूपं लिख्यते । अहो आश्चर्यम् ! नायकः- (सस्मितम् ) वयस्य ! प्रिया सन्निहितैवेयं सङ्कल्पस्थापिता पुरः । दृष्ट्वा दृष्ट्वा लिखाम्येनां यदि तत्कोऽत्र विस्मयः ॥६॥ नायिका-(सास्रम् ) चदुरिए! जाणिदं क्खु कहावसाणं । ता एहि, चतुरिके ! ज्ञातं खलु कथावसानम् । तदेहि , मित्तावसुं पेक्खह्म । मित्रावसुं प्रेक्षावहे । श्लोक नं० ८, अन्वयः - अक्लिष्टविभ्रमशोभाधरस्य नयनोत्सवस्य शशिनः प्रथमदृष्टा (रेखा) इव दयितामुखस्य इयं रेखाऽपि (मां) सुखयति । श्लोक नं० ६, अन्वयः - सङ्कल्पस्थापिता इयं प्रिया पुरः सन्निहिता इव । यदि एनां दृष्ट्वा दृष्ट्वा लिखामि, तत् अत्र को विस्मयः ?