नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( ६६ ) (निरूध्य सरोषं हस्तमाक्षेप्तुमिच्छति)— मुञ्च मुञ्च मे अग्गहत्थं, को तुमं णिवारेदुं ? मरणे वि किं मुञ्च मुञ्च मे ऽग्रहस्तम् । कस्त्वं निवारयितुम् ? मरणेऽपि किं तुमं जेव्व-अब्भट्ठणीओ । त्वमेवाभ्यर्थनीयः ? नायकः — नाहं मुञ्चामि । कण्ठे ¹हारलतायोग्ये येन पाशस्त्वयाऽर्पितः । गृहीतः सापराधोऽयं, स कथं मुच्यते करः ? ॥ १२ ॥ विदूषकः-भोदि ! किं उण से इमस्स मरणव्ववसायस्स कारणं ? भवति ! किं पुनरस्या अस्य मरणव्यवसायस्य² कारणम् ? चेटी- (साकूतं³) णं एसो एव्व दे पिअवअस्सो । नन्वेष एव ते प्रियवयस्यः । नायकः-कथमहमेवास्या मरणकारणम् ? न खल्ववगच्छामि । विदूषकः- भोदि ! कहं वित्र । भवति ! कथमिव । चेटी - (साकूतम्) जा सा पिअवअस्सेण दे कावि हिअववल्लहा या सा प्रियवयस्येन ते काऽपि हृदयवल्लभा सिलाअले आलिहिदा ताए पक्खवादिणा एदेण शिलातले आलिखिता तस्याः ⁴पक्षपातिनैतेन श्लोक नंः १२, अन्वयः — येन (करेण) त्वया हारलतायोग्ये कण्ठे पाशः अर्पितः स सापराधः करः अयं गृहीतः, (स) कथं मुच्यते ?