नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( १४२ ) चेटी- णं वञ्चिणादोसि । ननु वञ्चितोऽसि । विदूषकः- (हस्तेन मुखं प्रमृज्य हस्तं दृष्ट्वा सरोषं दण्डकाष्ठमुद्यम्य) आः दासीए धीए ! राअउलं क्खु एदं । किं क्ख करिस्सं ? आः दास्याः पुत्रि ! राजकुलं खल्वेतत् । किं तव करिष्यामि ? (नायकमुद्दिश्य) भो ! तुम्हाणं पुरदो एव्व अहं दासीए- भो ! युवयोः पुरत एवाहं दास्याः- धीआए खलीकिदो । ता किं मम इध ट्ठिदेण ? अण्णदो पुत्र्या खलीकृतः¹ । तत्किं ममेह स्थितेन ? अन्यतो गमिस्सं । गमिष्यामि । [निष्क्रामति] चेटी-कुविदो मे अज्जअत्तेओ, जाव णं गदुअ पसादइस्सं । कुपितो मे आर्यात्रेयः, यावदेनं गत्वा प्रसादयिष्यामि । [गन्तुमिच्छति] नायिका-हञ्जे चदुरिए ! कहं मं एआइणीं उज्झिअ हञ्जे चतुरिके ! कथं मामेकाकिनीमुज्झित्वा गच्छसि ? गच्छसि ? चेटी-(नायकमुद्दिश्य सस्मितम् ) एव्वं एआइणी चिरं होहि । एवमेकाकिनी चिरं भव । [इति निष्क्रान्ता]