नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( ४२ ) ' उवविसिअ मुहुत्तअं वीसमम्ह । उपविश्य, मुहूर्तं विश्राम्यावः । नायकः — युक्तमाह भवान् । (उभावुपविशतः) नायिका— (चेटीमुद्दिश्य) अइ परिहाससीले ! मा एव्वं करेहि । जइ कदावि कोवि अयि परिहासशीले ! मैवं कुरु । यदि कदापि कोऽपि तावसो पेक्खदि तदो मं ¹अविणीदेत्ति सभाविस्सदि तापसः प्रेक्षते ततो मामविनीतेति सम्भावयिष्यति [ततः प्रविशति तापसः] तापसः — आज्ञापितोऽस्मि कुलपतिना² कौशिकेन यथा— ‘वत्स शाण्डिल्य ! पितुराज्ञया सिद्धराजमित्रावसुर्भ- विष्यद्विद्याधरचक्रवर्तिनं कुमारजीमूतवाहनमिहैव मलय- पर्वते क्वापि वर्तमानं भगिन्या मलयवत्या वरहेतोर्द्रष्टु- मद्य गतः । तञ्च प्रतीक्षमाणाया मलयवत्याः कदा- चिन्मध्यन्दिनसवनवेलातिक्रामेत् । तदेनामाहूयागच्छ’ इति । तद्यावद्गौरीगृहमेव गच्छामि । (परिक्रम्य भूमिं निरूप्य सविस्मयम् ) अये ! कस्य पुनरियं पांशुले भूप्रदेशे प्रकाशचक्रमू³चिन्हा पदपंक्तिः ? (अग्रतो जीमूतवाहनं निरूप्य ) नूनमस्यैवेयं महानुभावस्य। तथाहि—