निरुक्तम् (महर्षि यास्क मुनि - निघण्टु एवं वैदिक शब्द-व्युत्पत्ति सान्वय सटीक भाष्य)

हिन्दी निरुक्त । १०१ “यस्या सुशन्तः प्रह्वराम शेपम् ।” ऋ० स० १, ३, २७, २] “चिः स्म मा न्हः श्लथयेः बेतसेन” ऋ० सं० ८, ५, १, ५] इत्यपि निगमौ भवतः । अया } एना } इति उपदेशस्य । “अया ते अग्ने समिधा विधेम”- ति स्त्रियाः । ऋ० ३, ४, २५, ५] “एना वो अग्निम्”-इति नपुंसकस्य । [ऋ० सं० ५, २ २१, १] “एना पत्या तन्वं १ संसृजस्व”-इति पुंसः । [ऋ० सं० ८, ३, २५, २] सिषक्तु } सचते } इति सेवमानस्य । “स नः सिषक्तु यस्तुर ।” [ऋ. स. १, १, ३४, २] “सचस्वानः स्वस्तये” [ऋ० सं० १, १, २, ४] 'स नः सेवतां यस्तुरः ।' { 'सेवस्वः नः स्वस्तये ' { इति क्रमेण निगमयोरर्थौ : } ‘स्वस्ति’ इति अविनाशिनाम । अस्तिः-अभि पूजितः सु अस्तीति ।