निरुक्तम् (महर्षि यास्क मुनि - निघण्टु एवं वैदिक शब्द-व्युत्पत्ति सान्वय सटीक भाष्य)

हिन्दी निरुक्त ( ६२ ) ४ अ० ३ पा० १ खं० चतुर्थेऽध्याये तृतीयः पादः ( १ खं० ) [निरु०-] 'सुविते' (२८) । सुइते। सूते । सुगते। प्रजायामिति वा । “सुविते माधा ।” [ य०वा०सं० ५, ५ ] इत्यपि निगमो भवति । 'दयतिः' (२९) अनेककर्मा । “नवेन पूर्वं दय- मानाः स्याम” [य०वा० २८, १६] इति उपदयाकर्मा १“य एक इद् विदयते वसु” [ऋ०सं० १, ६, ६, २] इति दानकर्मा वा विभागकर्मा वा । दुर्वर्तु र्भीमो दयते वनानि” [ऋ०सं० १, ६, ८, ५] इति दहति कर्मा । 'दुर्वर्तुः' दुर्वारः । “विदद्वसुर्दयमानो विशत्रून्” [ऋ०सं०३,२,१५,१] इति हिंसाकर्मा । “ इमे सुता इन्दवः प्रातरित्वना सजोषसा पिबतमश्विना तान् । अहं हि वामूतये वन्दनाय मां वायसो दोषा दयमानो अबूबुधत् ” ॥ 'दयमान' इति । 'नूचित्' (३०) इति निपातः पुगणनवयोः । १ “यएक इद् विदयते वसु” इति राहुगणस्य गोतमस्या- र्षम् । ऐन्द्री । उष्णिक् ।