पारस्कर गृह्यसूत्र (मार्गदर्शिनी टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

( २१५ )

लक्षण्यं—मङ्गल्यं, प्रसिद्धं वा यत्प्रसिद्ध्या ग्रामस्यापि प्रसिद्धि- र्भवति, तं वृक्षं—तरुम् आम्रादिकं, दृष्ट्वा—प्राप्य अभिमन्त्रयते— अभिमुखः सन् मन्त्रं पठति, "मा त्वाशनि"रिति ।

मन्त्रार्थः—(प्रजापतिः, अनुष्टुप्, वनस्पतिः, रक्षणे) हे वनस्पते— वृक्ष ! त्वा—त्वाम्, अशनिः—वज्रं मा हिंसीत्—न नाशयतु । परशुः— कुठारः, वातः—प्रबलो वायुः, राजप्रेषितो दण्डः—राजोपद्रवश्च, एते त्वां न नाशयन्तु । ते—तव, अङ्कुराः—पल्लवाः प्ररोहन्तु—उद्गच्छन्तु । निवाते—प्रबलवायुरहिते काले देवेन्द्रः त्वा—त्वामभिवर्षतु-तव अनुकूलत्वेन वर्षतु । अग्निः—वनाग्निः, ते-तव मूलं मा हिंसीत्, सर्वथा ते-तव वृक्षस्य स्वस्ति—कल्याणम् अस्तु—भवतु । हे वनस्पते ! मे—मम मन्त्रं जपतः, स्वस्ति—कल्याणमस्तु—भवतु । तव कल्याणेन ममापि कल्याणमस्तु । एतेन वृक्षमनुष्ययोः परस्परकल्याणसाधकत्वं प्रदर्शितम् ।

---

( प्रतिग्रहविधानम् )

स यदि किञ्चिल्लभेत तत् प्रतिगृह्णाति— द्यौ स्त्वा ददातु पृथिवी त्वा प्रतिगृह्णात्विति । २२

सः-द्विजः, यदि-चेत्, किञ्चित्-किमपि वस्तु गोहिरण्यादिकं लभेत-प्राप्नुयात् तदा तत्-प्राप्तं वस्तु प्रतिगृह्णाति-स्वीकरोति । “द्यौस्त्वे”त्यादिना मन्त्रेण । प्रतिग्रहानन्तरं मन्त्रपाठ इति हरिहरः ।

मन्त्रार्थः—(प्रजापतिः, उष्णिक्, दक्षिणा, प्रतिग्रहे) हे दक्षिणे ! द्यौः-आकाशाभिमानिनी देवता, त्वा—त्वां दक्षिणां, ददातु—प्रयच्छतु । यजमानः देवरूपः भूत्वा ददातु इति भावः । पृथिवी—सर्वंसहा धरणी, त्वा—त्वां दक्षिणां, प्रतिगृह्णातु—स्वीकरोतु । मनुष्यः पृथिवीरूपः गृह्णातु इति भावः । सर्वत्र हि देवा दातारः मनुष्याः प्रतिग्रहीतारः भवन्ति । आकाशो हि जलादिकं ददाति पृथिवी गृह्णाति ।