पारस्कर गृह्यसूत्र (मार्गदर्शिनी टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

( ७० )

मन्त्रार्थः (प्रजापतिः त्रिष्टुप् इन्द्रः वामकर्णजपे )— हे इन्द्र ! परमैश्वर्ययुक्त, अस्मे-अस्मिन् कुमारे श्रेष्ठानि-बहुमूल्यानि, द्रविणानि-धनानि, चित्ति-ज्ञानं, दक्षस्य-दक्षप्रजापतेः, सुभगत्त्वं-सौभाग्यं च धेहि-स्थापय “रयीणां धनानां, पोषं-पुष्टिं, तनूनाम्-अवयवानाम्, अरिष्ट्टि-नीरोगत्वं, वाचः-ऋण्याः, स्वात्मानं-माधुर्यं विशुद्धिं वा, तथा अह्नां-दिवसानां, सुदिनत्वं-स्वानुकूलत्वं च धेहि-विधेहि”

स्त्रियै तु मूर्द्धानमेवावजिघ्रति तूष्णीम् । १-१८-७।

तु-किन्तु, स्त्रियै- स्त्रियाः पुत्रवत्या इतियावत्, मूर्द्धानं-शिरः एव अवजिघ्रति- चुम्बति तूष्णीं- विनामन्त्रम् । अत्र एवकारेण दर्शनजपकर्ण-जपयोर्निवृत्तिः ।

इति पारस्करगृह्यसूत्रव्याख्यायां मार्गदर्शिन्यां प्रथमकाण्डे
अष्टादशी कण्डिका ।

—४०४—

( अन्नप्रासनम् )
षष्ठे-मासेऽन्नप्राशनम् । १-१९-१

जन्मतः षष्ठे मासे अन्नप्रासनं-अन्नप्रासनाख्यसंस्कारकर्म विधेयम् ।

स्थालीपाकं श्रपयित्वाऽऽज्यभागाविष्ट्वाऽऽज्याहुती जुहोति-
“देवीं वाचमजनयन्त देवास्तां विश्वरूपाः पशवो वदन्ति ।
सा नो मन्द्रेषमूर्जं दुहानाधेनुर्वागस्मानुपसुष्टुतैतु स्वाहेति”
वाजो नो अद्येति च द्वितीयाम् ॥ १-१९-२

स्थालीपाकं— चरूं, श्रपयित्वा आज्यभागौ— आधारपूर्वकौ आज्यभागौ इष्ट्वा—हुत्वा, आज्याहुती—आज्येन गव्यघृतेन द्वे आहुती जुहोति, “देवीं वाचमित्यादिना एकाम् । देवीं वाचं, वाजो नो इति मन्त्रद्वयेन च द्वितीयामाहुतिम् ।