प्रबोधचन्द्रोदयम् (कृष्णमिश्र यति - वेदान्त रूपक नाटक सटीक)

द्वितीयोऽङ्कः ७५ इदं पत्रं तावन्निरूप्यमाणं प्रेक्षतां भट्टारकः । (इति पत्रमर्पयति) । (हग्गे उक्कलदेसादो आगदोम्हि । अत्थि तत्थ सागरतीलसण्णिवेसे पुलिसोत्तमसग्णिदं देवदाअदणम् । तस्सिं मदमायेहिं भटकेहिं महालायसआसं पेसिदोम्हि । एसा बालाणसी । एदं लाअउलम् । जाव प्पविसामि । एसो भटको चव्वाकेण सद्धं किंचि मन्तअन्तो चिट्ठदि । ता उवसप्पामि णम् । जेदु जेदु भटको । एदं पत्तं जाव णिलु- प्पिअमाणं पेक्खदु भटको) महामोहः—(पत्रं गृहीत्वा) कुतो भवान् । पुरुषः—अहं पुरुषोत्तमादागतोऽस्मि । (हग्गे पुलिसोत्तमादो आगदोम्हि) महामोहः—(स्वगतम्) कार्यमत्याहितं भविष्यति । (प्रकाशम्) चार्वाक, गच्छ । कर्तव्येष्ववहितेन भवता भवितव्यम् । चार्वाकः—यदाज्ञापयति देवः । (इति निष्क्रान्तः) भट्टारकः-महामोहो राजा । मन्त्रयन्-परामृशन् । निरूप्यमाणम्-समर्प्यमाणम् । प्रेक्षताम्-पश्यतु । भट्टारकः-महाराजः । कुतो भवान् कस्मात्स्थानादागत इति प्रश्नाशयः । पुरुषोत्तमात्-पुरुषोत्तमशब्दप्रथिताज्जगन्नाथपुर्यभिधानात् स्थानात् आगतोऽ- स्मीति तदुत्तरार्थः । कार्यमत्याहितं भविष्यति-मदमानाभ्यामत्र पत्रे निवेद्यमानं वस्तु महाभय- जनकमत्त एव च सद्य एव ध्यातव्यं भविष्यति, तद्विलम्बमत्र सावधानता करणी- येत्यर्थः । कर्त्तव्येषु-विधेयवस्तुषु । अवहितेन-सावधानेन । भवता-चार्वाकेण । यह रहा राजकुल, पैठता हू । (प्रवेश करके) ये महाराज चार्वाके साथ बात कर रहे हैं । तब तक इनके पास जाता हू । (जाकर) जय हो महाराजकी । इस पत्रको महाराज अच्छी तरह देखें । (पत्र देता है) महामोह—(पत्र लेकर) तुम कहाँसे आये हो ? पुरुष—मै पुरुषोत्तमसे आया हू । महामोह—(स्वगत) आवश्यक कार्य होगा । (प्रकाश) चार्वाक, जाओ, कर्त्तव्यांशमे सावधान रहना । चर्वाक—महाराजकी जैसी आज्ञा । (जाता है)