पूर्णप्रज्ञ भाष्य (श्रीमन् मध्वाचार्य - द्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य जगन्नाथदीपिका सटीक)

१८० ब्रह्मसूत्रभाष्यम्. [ अध्या - १. पा - २. ] प्रसिद्धं हिशब्देन दर्शयति ॥ ११ ॥ (७) सू—ॐ ॥ विशेषणाच्च ॥ ॐ ॥ १२ ॥ न हि जीवेऽपि गुहानिविष्टत्वलिङ्गं सम्भवतीति वाच्यम् । तस्य श्रु- त्याद्यप्रसिद्धत्वात् । तत्र प्रसिद्धस्यैव ग्राह्यत्वात् । विष्णोस्तु ‘यो वे- द’ इति श्रुत्यादिप्रसिद्धत्वादिति हिशब्दार्थः । ननु विष्णौ पिबन्तावि- ति द्विवचनानुपपत्तिः । न च रूपद्वयाभिप्रायेण तदुपपत्तिरिति वा- च्यम् । विष्णोस्सर्वशरीरेष्वेकरूपेण प्रवेशेन द्विरूपेण प्रवेशस्या- सिद्धत्वादित्याशङ्कयाह—तद्दर्शनादिति । तस्य हरेर्द्विरूपतया शरीर- हृदयगुहास्थत्वस्य लिङ्गस्य दर्शनात् ‘घर्मा’ इति श्रुत्युक्तत्वादिति सूत्रार्थः । अत्र तत्तित्यस्यानुवृत्त्या श्रौतपदानुवृत्त्या च आनन्दमयस्त- द्