रसार्णव (शैव रस-तन्त्र - प्राचीन भारतीय खनिज रसायन, धातुवाद एवं रस-चिकित्सा सटीक)

११८ रसार्णवे गौरीफलानि¹ क्षुरको रजनी तुम्बुरूणि च² । कुवेराक्षस्य वीजानि मल्लिकायाश्च सुन्दरि ॥ ११३ ॥ पलाशशुष्कापामार्ग³-क्षारस्नुक्क्षीरयोगतः⁴ । सप्तधा परिवापेन शोधयन्ति भुजङ्गमम्⁵ ॥ ११४ ॥ सुही⁶क्षीरसमायोगात् वङ्गं⁷ चावापयेत्ततः ॥ ११५ ॥ स्नुह्यर्कक्षारहलिनी-कञ्चुकी⁸कन्दचित्रकैः । गुञ्जाकरञ्जधुत्तूर⁹-हयगन्धाङ्घितालकैः¹⁰ ॥ ११६ ॥ नक्तमालेङ्गुदोशक्र¹¹-वारुणीमूलसंयुतैः । पिष्टैर्माहिषतक्रे तु¹² सप्तरात्रोषितैस्ततः । निषेकः सर्व्वलोहानां मलं हन्ति न संशयः¹³ ॥ ११७ ॥ देवदालोफलरजः-स्वरसैर्भावितं मुहुः ।

---

(1) B has गौरिफलातौत्. M has गौरोखल्कन्दौ. Both the readings seem to be incorrect. (2) रजनी तु करूणि च, an incorrect variant in K. M reads रञ्जनी instead of रजनी. (3) पलाश शुष्कयामार्गा, a variant in B, which seems to be erroneous. (4) क्षारस्नुह्यर्कक्षीर- योगतः, a variant in K, which destroys the metre. (5) M reads भुज- ङ्गमाः, which is gram. incorrect. (6) B reads जं कू. M reads धुङ्गी. Both are unintelligible. (7) M reads पाक. (8) K has- कंचुकी, which appears to be the error of the scribe. (9) B reads धत्तूर. K reads धत्तूर. M reads धुधूर. (10) B has तालजैः. K has धि instead of द्वि., which is not correct. (11) K reads नक्तमालां- गुदोशक, which is gram. inc. M reads वज instead of शक्र. (12) M reads तकेस्तु. (13) M reads निषेकतः, which is a tautology.