रत्नावली नाटिका (सम्राट हर्षवर्धन - शास्त्रीय नाटिका रत्न सम्पूर्ण ४ अङ्क सान्वय सटीक)

द्वितोयोऽङ्कः 133 तदादेशय मार्गं, येन वयमद्य¹ तदवलोकनेन चक्षुषः फल- मनुभवामः । वसन्तकः—( साटोपम् ) एदु एदु भवं । (क) राजा—गच्छाग्रतः । ( उभौ सगर्व्वं परिक्रामतः ) वसन्तकः—( आकर्ण्य सभयं निवृत्य ²राजानं हस्ते गृहीत्वा ससम्भ्र॒मम् ) भो वयस्स ! एहि पलाअम्हा । (ख) राजा—किमर्थम् ? वसन्तकः—भो ! एदस्सिं बउलपादवे कोबि भूदो पड़ि- बसदि । (ग) राजा—धिक् मूर्ख ! विश्रब्धं गम्यताम् । कुत ईदृशानामत्र प्रभावः³ ? वसन्तकः—˙फुडक्खरं ज्जेव्व मंतेदि । जइ मम वअणं ण पत्तिआअसि, ता अग्गदो भविअ सअं ज्जेव्व आकण्णेहि । (घ) राजा—( तथा कृत्वा श्रुत्वा च ) स्पष्टाक्षरमिदं यत्स्यान्मधुरं⁵ स्त्रीस्वभावतः । अल्पाङ्गत्वादनिह्रादि मन्ये वदति सारिका ॥६॥ (क) एतु एतु भवान् । (ख) भो वयस्य, एहि पलायावहे । (ग) भोः ! एतस्मिन् बकुलपादपे कोऽपि भूतः प्रतिवसति । (घ) स्फुटाक्षरमेव मन्त्रयते । यदि मम वचनं न प्रत्याययसि (प्रत्येषि), तद् अग्रतो भूत्वा स्वयमेवाकर्णय । 1 वयमपि । 2 परावृत्य । 3 सम्भवः । 4 भो एसो क्खु,... । 5 तावन्मधुरं ।