रत्नावली नाटिका (सम्राट हर्षवर्धन - शास्त्रीय नाटिका रत्न सम्पूर्ण ४ अङ्क सान्वय सटीक)

154 रत्नावली वसन्तकः—( राजानं चालयित्वा ) णं भणामि—कीस एसा ओणदमुही आलिहिदा ? (क) राजा—वयस्य ! सारिकयैव सकलमावेदितम् । सुसङ्गता—( विहस्य ) सहि ! दंसिदं सारिआए अत्तणो मेहा- बित्तणं । (ख) वसन्तकः—अवि सुहायदि दे लोअणं ण वेत्ति ? (ग) सागरिका—( स्वगतम् ) किं एसो भणिस्सदित्ति । सच्चं ज्जेव्व मरणजीविदाणं अन्तरे वट्टामि । (घ) राजा—सुखयतीति किमुच्यते !— कृच्छ्रादूरुयुगं व्यतीत्य सुचिरं भ्रान्त्वा नितम्बस्थले मध्ये स्यास्त्रिवलीतरङ्गविषमे निष्पन्दतामागता । मद्दृष्टिस्तृषितेव सम्प्रति शनैरारुह्य तुङ्गौ स्तनौ साकाङ्क्षं मुहुरीक्षते जललवप्रस्यन्दिनी लोचने ॥११॥ सागरिका—( श्रुत्वा—स्वगतम्) हिअअ, पसीद पसीद ! समस्सस समस्सस ! मणोरहोवि दे दाणिं एत्तिअं भूमिं गदो । (ङ) (क) ननु भणामि । कस्यादिय मवनतमुखी चालिखिता ? (ख) सखि, दर्शितं सारिकया चात्मनो मेधावित्वम् । (ग) अपि सुखयति ते लोचनं न वा इति ? (घ) किमेष भणिष्यतीति । सत्यमेव मरणजीवितयोः अन्तरे वर्ते । (ङ) हृदय, प्रसीद प्रसीद ! समाश्वसिहि समाश्वसिहि ! मनोरथोऽपि ते इदानीं एतावतीं भूमिं गतः । 1 ससाध्वसम् ।