रत्नावली नाटिका (सम्राट हर्षवर्धन - शास्त्रीय नाटिका रत्न सम्पूर्ण ४ अङ्क सान्वय सटीक)

272 रत्नावलो Vāsavadattā! (In haste and loudly) Oh friend, save save! here Vāsavadattā is destroying herself by hanging. King—(Advancing hastily) Where—where is she? Jester—Verily, here is she. King—(Tearing the noose off her neck) O daring one, what horrid (rash) act is this being done? My own life trembles in my throat when the noose is on thy neck. So, this endeavour is for (my) own self. Forgo such desperate act, my beloved! 16. सागरिका—(राजानं दृष्ट्वा) ¹अयि! कधं एसो भट्ठा! (सहर्षमात्मगतम्) जं सच्चं एणं पेक्खिअ पुणोबि मे जीविदाहिलासो संबुत्तो। अहवा, एणं पेक्खिअ कदत्था भविअ सुहं अप्पाणअं उब्बंधिअ जीविदं परिच्चइस्सं। (प्रकाशम्) मुंचदु मुंचदु मं भट्ठा। पराहीणो क्खु अअं जणो ण उण ईरिसं अवसरं मरिदुं पावेदि²। तुमं पि देवीए मा अप्पाणं अवराहिणं करेसि। (इति पुनः कण्ठे पाशं दातुम् इच्छति) (क) राजा—(³निरूप्य सहर्षम्) कथं प्रिया मे सागरिका! (इति कण्ठात् पाशमाक्षिप्य) अलमलमुना ते साहसेनेदृशेन⁴ त्वरितमयि विमुञ्च त्वं लतापाशमेनम्। (क) अयि, कथमेष भर्त्ता! यत् सत्यम् एनं प्रेक्ष्य पुनरपि मे जीविताभिलाषः संवृत्तः। अथवा एनं प्रेक्ष्य कृतार्था भूत्वा सुखमात्मानम् उद्वध्य जीवितं परित्यक्ष्यामि। मुञ्चतु मुञ्चतु मां भर्त्ता। पराधीनः खलु अयं जनः न पुनः ईदृशं अवसरं मर्तुं प्राप्नोति। त्वमपि देव्याः मा आत्मानम् अपराधिगं कुरु।

1. अओ। 2. न इच्छति पुस्तकान्तरे। 3. निर्वर्ण्य सहर्षमात्मगतम्।
2. अलमलमतिमात्रं साहसेनामुना तं।