ऋभु गीता (शिव रहस्य - निदिध्यासन व अद्वैत बोध)

सारात् सारतरं सारं सारात् सारतरं महत् ।
एतद्ग्रन्थस्य न समं त्रैलोक्येऽपि भविष्यति ॥ 41.29 ॥

न प्रसिद्धं गते लोके न स्वर्गेऽपि च दुर्लभं ।
ब्रह्मलोकेषु सर्वेषु शास्त्रेष्वपि च दुर्लभं ॥ 41.30॥

एतद्ग्रन्थं कदाचित्तु चौर्यं कृत्वा पितामहः ।
क्षीराब्धौ च परित्यज्य सर्वे मुञ्चन्तु नो इति ॥ 41.31॥

ज्ञात्वा क्षीरसमुद्रस्य तीरे प्राप्तं गृहीतवान् ।
गृहीतं चाप्यसौ दृष्ट्वा शपथं च प्रदत्तवान् ॥ 41.32॥

तत् आरभ्य तल्लोकं त्यक्त्वाहमिमुमागतः ।
अत्यद्भुतमिदं ज्ञानं ग्रन्थं चैव महोद्भुतं ॥ 41.33॥

तद् ज्ञो वक्ता च नास्त्येव ग्रन्थश्रोता च दुर्लभः ।
आत्मनिष्ठैकलभ्योऽसौ सद्गुरुर्ह्येष लभ्यते ॥ 41.34॥

ग्रन्थवन्तो न लभ्यन्ते तेन न ख्यातीरागता ।
भवते दर्शितं ह्येतद्गमिष्यामि यथागतं ॥ 41.35॥

एतावदुक्तमात्रेण निदाघु ऋषिसत्तमः ।
पतित्वा पादयोस्तस्य आनन्दाश्रुपरिप्लुतः ॥ 41.36॥

उवाच वाक्यं सानन्दं साष्टांगं प्रणिपत्य च ।

निदाघः –

अहो ब्रह्मन् कृतार्थोऽस्मि कृतार्थोऽस्मि न संशयः ।
भवतां दर्शनेनैव मज्जन्म सफलं कृतं ॥ 41.37॥

एकवाक्यस्य मनने मुक्तोऽहं नात्र संशयः ।
नमस्करोमि ते पादौ सोपचारं न वास्तवौ ॥ 41.38॥

तस्यापि नावकाशोऽस्ति अहमेव न वास्तवं ।
त्वमेव नास्ति मे नास्ति ब्रह्मेति वचनं न च ॥ 41.39॥

ब्रह्मेति वचनं नास्ति ब्रह्मभावं न किंचन ।
एतद्ग्रन्थं न मे नास्ति सर्वं ब्रह्मेति विद्यते ॥ 41.40॥

सर्वं ब्रह्मेति वाक्यं न सर्वं ब्रह्मेति तं न हि ।
तदिति द्वैतभिन्नं तु त्वमिति द्वैतमप्यलं ॥ 41.41॥