साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

चतुर्थः परिच्छेदः । २०९ यत्र पुनः स्वार्थं सर्वथा परित्यजन्नर्थान्तरे परिणमति, तत्र मुख्या- र्थस्यात्यन्ततिरस्कृतत्वादत्यन्ततिरस्कृतवाच्यत्वम् । यथा— निःश्वासान्ध इवादर्शश्चन्द्रमा न प्रकाशते । अत्रान्धशब्दो मुख्यार्थे बाधितेऽप्रकाशरूपमर्थं बोधयति । अप्रका- शातिशयश्च व्यङ्ग्यः । अन्धत्वाप्रकाशत्वयोः सामान्यविशेषभावभावा- न्नार्थान्तरसङ्क्रमितवाच्यत्वम् । यथा— भम धम्मिअ वीसत्थो, सो सुणओ अज्ज मारिओ देण । गोलाणइच्छकच्छकुडङ्गवासिणा दरिअसीहेण ॥ सर्वथेति । मुख्यार्थावच्छेदकस्यैव त्यागो नतु वृत्तस्य, एष तयोर्विशेषः । अर्थान्तरे शब्दार्थेभ्यः परिणमति लक्षण्या वर्तते । अत्यन्ततिरस्कृतत्वादिति सर्वथा बाधनात् ॥ निःश्वासान्ध इति । निःश्वासेनान्धोऽप्रकाशो जातः क- र्पेत्यर्थः । मुख्यार्थे चक्षुर्हीनरूपे प्रकाशबाधादन्धशब्दस्तद्वति । एवञ्चाप्रकाशस्वरूप- तस्यैव धर्मान्तरस्य मुख्यार्थसंबन्धो लब्धः । सामान्यविशेषाभावाभावादिति । मुख्यार्थतावच्छेदकरूपत्यागादन्धशब्दो वाच्यान्तररूपतया एवावगत इत्यर्था- न्तरपदं भवति । यथा—'उत्तानो दयितः कृतोऽत्र' इत्यादी 'उत्तान'पदार्थेऽस्त्यप्यपकर्ष- च प्राधान्यम् । अत्रानन्धोऽप्यन्धवदाचरतीत्यर्थप्रतीतिः । एवं श्लाघ्यप्रशं- साद्यारम्भप्रकरणेऽपि सर्वथा मुख्यार्थत्यागादत्यन्ततिरस्कृतवाच्यता ज्ञेया । यद्यप्यर्थान्तरेऽन्धाद्यर्थे परम्परयाऽस्ति संबन्धस्तथापि मुख्यार्थरूपेण नास्ति संबन्धः । इत्यतस्तद्विशेषदोषत्वं नास्तीत्याशयः । ननु 'भम धम्मिअ' इत्यादौ विधीय- मानस्याप्यर्थस्य निषेधपरत्वमवगम्यते तदुत्पन्नत्वान्न तद्रूपं प्रतीयते इत्याह तथाचेत्यर्थः । प्रकृत—भम धम्मिअ इति । 'भ्रम धार्मिक विश्वस्तोऽसौ श्वाऽद्य मारितस्तेन ।

1. निःश्वासेति । ... ...
2. ... ... ... ... ...