साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

भूमिका । ५७ मुसलचापबाणशूलशक्तिहलबन्धगर्भितैरष्टभिः श्लोकैर्यदष्टारं महाचक्रमुत्पद्यते तन्निर्गतात्- 'शतानन्दापराख्येन भट्टवामकसूनुना । साधितं रुद्रटेनेदं सामाजा धीमतां हितम् ॥' इति श्लोकाज्ज्ञायते । शिशुपालवधादिविलक्षणोऽयं बन्धः कान्न चित्रयति । शृङ्गारतिलककर्ता रुद्र इति नतु रुद्रटः । उक्तं च तिलकान्ते रुद्रेण-‘शृङ्गा- रतिलकविधिना पुनरपि रुद्रः प्रसादयति’ इति । वक्रोक्तिजीवितकारः । वक्रोक्तिजीवितं नाम अलंकारसंदर्भः । यस्य रचयिता आचार्यकुन्तकः । अस्यैव- 'संरम्भः करिकीटमेघशकलोद्देशेन सिंहस्य यः सर्वस्यैव स जातिमात्रनियतो हेवाकलेशः किल । इत्याशाह्दिरदक्षयाम्बुदघटावन्धेऽप्यसंरन्धवा- न्योऽसौ कुत्र चमत्कृतेरतिशयं यात्वम्विकाकेसरी ॥' इति पद्यं व्यक्तिविवेके द्वितीयविमर्शो महिना अनेकधा दूषयित्वा पर्यन्ते- 'काव्यकाञ्चनपामिमानिना कुन्तकेन निजकाव्यलक्ष्मणि । यस्य सर्वमिरवद्यतोदिता श्लोक एष स निदर्शितो मया ॥' इत्युक्तम् ॥ वाचस्पतिमिश्रः । सर्वतन्त्रस्वतन्त्रपदिपलोऽयम् उद्योतकाराद् अधस्तनः उदयनाद् ऊर्ध्व- शूलबन्धो यथा- मानुषो राजत स्यात्सृष्टोवक्टेशदेवताम् । तां शिवायाशितां तित्त्वाप्दासितां हि खतां सहि ॥ ६ ॥ शक्तिबन्धो यथा- नाहिपारदे रप्तेन्द्यानु सानु नानेयमग्र हि । स्मिताद्गादिपामुं प कं कन्दिन्मुषतुवन् ॥ ७ ॥ हलबन्धो यथा- मातह्वानश्रुधिपिनामुना पादं त्मुपतन । बह्वयित्वा शिरस्स सिदाताहन्ति रंहना ॥ ८ ॥ एतैः श्लोकैरित्थंनिर्दिशैरष्टमी महाचक्रबन्धो निष्पद्यते । एतेषां दिङ्मात्रं ग्रन्थकृते प्रख्याति ।