समराङ्गणसूत्रधार (महाराज भोज - वास्तु, स्थापत्य एवं यंत्र शास्त्र)

अश्वशाला नाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः । १२७ अथाश्वशाला नाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः । अथ लक्ष्माश्वशालायाः प्रोच्यते विस्तरादिह । स्ववेश्मवास्तोः कर्तव्यं पदे गन्धर्वसंज्ञके ॥ १ ॥ अथवा पुष्पदन्ताख्ये स्थानं वासाय वाजिनाम् । अरत्निशतमात्रं यज्ज्येष्ठं तत् परिकीर्तितम् ॥ २ ॥ अशीत्यरत्नकं मध्यं षष्ठ्यरत्न्यधमं भवेत् । स्थलप्रदेशे विपुले गुप्ते रम्ये शुचौ तथा ॥ ३ ॥ समे च चतुरश्रे च स्थिते(रे) मङ्गल्यमेव च । स्थानं हयानां कर्तव्यं प्रदेशे सुँपरिक्रमे ॥ ४ ॥ निम्नगुल्मद्रुमस्थाणुचैत्यायतनवेश्मभिः । वल्मीकशर्कराभिश्च वर्जिते तत् समाचरेत् ॥ ५ ॥ निःसङ्गे शल्यहीने च प्रागुदक्प्रवणे तथा । प्रदेशे तद् विधातव्यमालोक्य सुसमाहितैः ॥ ६ ॥ ब्राह्मणानुमते शस्ते दिने स्थपतिभिः सह । भूमेर्विभागमालोक्य सुँभगानानयेद् द्रुमान् ॥ ७ ॥ न जाता ये श्मशानेषु देवतायनेषु वा । अन्येष्वपि निषिद्धेषु जातान् वृक्षान् विवर्जयेत् ॥ ८ ॥ वृक्षान् प्रशस्तानानीय समीपे भर्तृवेश्मनः । ततो भूमिं परीक्षेत प्रशस्तामथ निन्दिताम् ॥ ९ ॥ चितायतनवल्मीकग्रामधान्यैखलेषु च । विहारेषु च कर्तव्यमश्वानां न निवेशनम् ॥ १० ॥ भवन्ति स्वामिनः पीडा ग्रामधान्यैखलेषु च । श्मशाने वेश्मकरणाँन्नराणां मृत्युमादिशेत् ॥ ११ ॥ १ द. ख. पठे । २ द. ख. ॰ज्ञि॰ । ३ द. षष्ठ्यारत्नाध॰ । ४ द. ख. स्व॰ । ५ द. ख. भिन्नकत्द्रु॰ । ६ क. स्त । ७ द. स्तुभागानामये दु॰; ख. स्तुभागानामयेन् द्रु॰; क. शुभानानीय सद्रु॰ । ८ द. स्तां चाथ; ख. स्तां वाथ । ९ द. ख. ॰नाख॰ । १० द. ख. ॰ने खले तथा; क. ॰नं॰ । ११ क. ॰णात् तुरगाणां ।