सात्वत संहिता (पाञ्चरात्र आगम - भगवान् सङ्कर्षण-नारद संवाद सान्वय सटीक)

४७० सात्वतसंहिता शिष्यचैतन्यस्य स्वहृदि सङ्कर्षणम् पूरकेण समाकृष्य शिष्यहृत्कमलाद् हृदि । अथ व्यक्तिनिरस्तं च क्ष्माबीजं परलक्षणम् ॥ ८० ॥ ज्ञशक्त्या ज्ञानसंस्रुद्धं कृत्वादायानलाद् हृदि । प्रणवासनविश्रान्तं विरेच्याब्जे तु शैशवे ॥ ८१ ॥ स्मृत्वाऽथ शिष्यचैतन्यमेकमेव द्विरूपधृक् । शक्तिमच्छक्तिभावेन शक्तित्वेन तु संस्मरेत् ॥ ८२ ॥ क्ष्मातत्त्वान्तर्गतं कुण्डे शक्तिमत्त्वेन तत्पुनः । रेचयित्वा स्वनाम्ना च विग्रहे मध्यवर्त्मना ॥ ८३ ॥ नियोज्य तत्समाधौतं जपध्यानैकलक्षणे । तदेव पार्थिवं बीजं हृदा वै होमकर्मणा ॥ ८४ ॥ सम्यक् तस्योपकारार्थं नेतव्यं सूक्ष्मदेहताम् । स्वाहान्तं भोगसिद्ध्यर्थं नमोऽन्तं मोक्षसिद्धये ॥ ८५ ॥ भोगमोक्षाप्तये चापि तदेवोभयलक्षणम् । कर्मणामवसाने तु सम्पादयपदं न्यसेत् ॥ ८६ ॥ एवं तु विग्रहे सूक्ष्मे तद्धृत्पद्मगतस्य च । शिरसा चाधिकारात् तु तस्यापाद्य यथास्थितम् ॥ ८७ ॥ शिखामन्त्रेण तद्भोगं निर्वर्त्य शतसंख्यया । वर्मणा तत्फलप्राप्तिं तल्लयत्वमपि स्मरेत् ॥ ८८ ॥ सुतृप्तिमथ नेत्रेण कुर्यात् तेनैव संस्थितिम् । तत्त्यागश्चास्त्रमन्त्रेण विश्लेषेण युतो भवेत् ॥ ८९ ॥ मूलेनाथ गृहीत्वा तत् कुर्याच्चैवात्मसात् पुनः । तद्गच्छक्तिं तदीयां च कुण्डाद् व्यापकलक्षणाम् ॥ ९० ॥ क्ष्मातत्त्वस्याथ साध्यस्य ह्नानाधारस्य शान्तये । पूर्वसंख्यं तु चास्त्रेण कृत्वा होमं महामते ॥ ९१ ॥ स्रुवमाज्येन सम्पूर्य स्कन्धसूत्रात् तु पार्थिवम् । विकर्त्य पूर्णया सार्धं विलाप्याग्नौ स्वके पदे ॥ ९२ ॥ मूलमन्त्रेण सहसा हृत्पद्मप्रेरितेन तु । स्वदेहाद् रेचकेनाथ प्रेर्य शक्तिं च शैशवीम् ॥ ९३ ॥ तयाक्रान्तमधःस्थं च संस्मरेद् व्यतिरिक्त्या । कबिन्दुनेवाब्जपत्रमाद्याध्वानं च भौवनम् ॥ ९४ ॥