शतपथ ब्राह्मण (शुक्ल यजुर्वेद - प्रथम भाग)
Shatapatha Brahmana Part 1 - Shukla Yajurveda
महर्षि याज्ञवल्क्य / सायणभाष्य द्वारा
स्रोत: चौखम्बा संस्कृत संस्थान · चौखम्बा संस्कृत संस्थान · 1950 (उद्गम)
पृष्ठ 408, कुल 699 में से
संदर्भ में पढ़ें३६० शतपथ ब्राह्मण गच्छ॑ति पूर्वी॒ राज्ञो॒ऽभिव॑दति भ॒द्रो हि भव॑ति॒ तस्मा॑दाह भ॒द्रो मे॒ऽसीति॒ प्रच॑व- स्व॒ भुव॑स्पत॒ऽइति॒ भुव॑नानाꣳ ह्ये॒ष पति॒र्विश्वान्य॒भि धामा॑नी॒त्यङ्गा॑नि॒ वै विश्वा॑- नि धामा॑न्य॒ङ्गान्ये॒वैतद॑भ्याह॒ मा त्वा॑ परिप॒रिणो॑ विद॒न्मा त्वा॑ परिप॒न्थिनो॑ विद- न्मा त्वा॒ वृका॑ अघाय॒वो वि॑द॒न्निति॒ यथै॑नम॒लरा॒ नाष्ट्रा रक्षा॑ꣳसि॒ न वि॒न्देयु॑रे॒वमे॒- तदा॑ह ॥ १४॥ श्ये॒नो भू॒त्वा परा॑प॒तेति॑ । वय॒ ह्ये॑नमेत॒द्भूतं॒ प्रपा॑तयति॒ यद्वा॒ऽउग्रं॑ तन्नाष्ट्रा रक्षा॑ꣳसि॒ नान्न्व॑वपल्येतद्वै॒ वय॑सामो॒जिष्ठं॒ बलि॑ष्ठं॒ यच्छ्ये॒नस्तमे॒वैत॒द्भूतं॒ प्रपा॑- तयति॒ यदा॑ह श्ये॒नो भू॒त्वा परा॑प॒तेति॑ ॥ १५॥ अथ श॒रीर॑मे॒वान्व॑वहरन्ति । य॒ज्ञम॑- नस्य गृ॒हान्ग॑च्छ॒ तन्वौ॒ सꣳस्कृ॒तमिति॒ नात्र॑ तिरो॒हित॑मिवास्ति ॥ १६॥ अथ सु॒ब्रह्म॑- ण्यामाह्व॑यति । यथा॒ येभ्यः॑ पच्येत॒ तान्ब्रू॑यादि॒त्यह्वं॑ वो पक्ता॒स्मीत्ये॑वमे॒वैतद्दे॒वे- भ्यो य॒ज्ञं निवे॑दयति सुब्रह्म॒ण्यो३ꣳ सु॒ब्रह्म॑ यो३मि॒ति ब्रह्म॑ हि दे॒वान्प्रच्या॒वय॑ति त्रिष्कृ॑त्व॒ आह॑ त्रि॒वृद्धि य॒ज्ञः ॥ १७॥ इन्द्राग॑च्छेति॒ । इन्द्रो॒ वै य॒ज्ञस्य॑ दे॒वता॒ तस्मा॑- दाहेन्द्राग॒च्छेति॒ हरिव॒ आग॑ह मेधाति॒थेर्मे॑ष वृषणश्वस्य मेने । गौरावस्कन्दि॒न्नह॑- ल्यायै॑ जारेति॒ तद्या॒न्येवा॑स्य॒ चर॑णानि॒ तैरे॒वैन॑मे॒तत्प्रमु॑मोदयिषति ॥ १८॥ कौशि॑- क ब्राह्म॑ण गौतम ब्रुवा॒णेति॑ । शश्व॑द्वैतद्दारुणि॒नाधु॒नोप॑ज्ञातं॒ यद्गौ॑तम ब्रुवा॒णेति॑ स॒ यदि॑ कामयेत ब्रू॒यादे॒तद्यद्यु॑ काम॒येतापि॒ नाद्रि॑येतत्यह्वे॒ सुत्या॒मिति॒ याव॑दहे सु॒- त्या भ॑वति ॥ १९॥ देवा॑ ब्रह्म॒ण आग॑हतेति । तद्दे॒वांश्च॑ ब्राह्म॒णांश्चा॑है॒तैर्यत्रो॒भ- यैर॒र्थो भ॑वति॒ यद्दे॒वैश्च॑ ब्राह्म॒णैश्च॑ ॥ २०॥ अथ प्रतिप्रस्थाता । अग्रेण शालामग्नी- षोमी॑येण प॒शुना॒ प्रत्यु॑पतिष्ठतेऽग्नीषोमौ॒ वाऽए॒तमन्त॑र॒म्भऽआ॑दधाते॒ यो दीक्ष॑त ऽआग्नावैष्ण॒वं ह्यदो दी॑क्षणी॒यं ह॒विर्भव॑ति॒ यो वै विष्णुः॒ सोमः॒ स ह॒विर्वा॒ऽए॒- ष भ॑वति॒ यो दीक्ष॑ते॒ तदेन॑मन्त॒रम्भऽआ॑दधाति॒ तत्प॒शुना॒त्मानं॒ निष्क्री॑णीते ॥ २१॥ तद्धै॑के । आ॒ह॒व॒नीया॑दु॒ल्मुक॒माहृत्य॑य॒मग्निर॒यꣳ सोम॒स्ताभ्याꣳ॒ सह॑ स॒द्यां निष्क्रे॑- ष्यामह॒ऽइति॒ वद॑न्त॒स्तदु॒ तथा॑ न कु॒र्यादत्र॑ वा॒ऽए॒तौ क्व॑ च॒ तत्सहैव॑ ॥ २२॥ स PARS II.