षोडश ग्रन्थाः (महाप्रभु वल्लभाचार्य - पुष्टिमार्ग सिद्धान्त एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

विष्णुरूपेण च ब्रह्मण एव प्रतिपादनात्। तत्तच्छास्त्रे श्रुत्यविरुद्धे पाशुपते पञ्चरात्रे च यस्माद्धेतोः सर्वात्मकतयोदितौ निमित्तोपादानात्मकत्वेनोक्तौ। निर्दोषपूर्णगु- णता तयोः कृता। तेन ब्रह्मत्वमेव तयोः स्फुटीकृतम्। पाशुपते हि पशुपतिना पशु- पाशविमोक्षणाय 'अथातः पाशुपतं योगविधिं व्याख्यास्यामः' इत्यादिना कार्य- कारणयोगविधिदुःखान्ताख्यैः पञ्चभिरध्यायैः-कार्यरूपो जीवः पशुः, कारणं पशुप- पतिरीश्वरः, योगः पशुपतौ चित्तसमाधानं, विधिर्भस्मना त्रिशवणादिस्ततो दुःखान्त- सञ्ज्ञो मोक्षश्चोक्तः। एवं पञ्चरात्रेऽपि-भगवानेवैको वासुदेवो निरञ्जनज्ञानस्वरूपः परमार्थतत्त्वम्। स सङ्कर्षणप्रद्युम्नानिरुद्धैः सह चतुर्व्यूहः। तमभिगमनोपादानेज्या- स्वाध्याययोगैर्यावज्जीवमिष्ट्वा क्षीणक्लेशो भगवन्तमेव प्रतिपद्यत इत्युक्तम्। तेन प्रमेयं श्रुत्यविरुद्धम्। तत्र देवतान्तरत्ववादस्तु श्रुतिपुराणविरोधादुपेक्ष्यः। आग्रहवादिनस्तु प्रतर्दनाख्यायिकावदनुगमाधिकरणेन दत्तोत्तरा इति प्रमेयमविरुद्धम्। साधनं चोभय- त्राऽपि तत्तदुक्तप्रकारेण तत्पूजनम्। तदपि पुराणविरुद्धम्। तेन तयोरपि मोक्षशा- स्त्रत्वमिति भावः। इदं सर्वं भारते मोक्षधर्मे उक्तम्। 'साङ्ख्यं योगः पञ्चरात्रं वेदाः पाशुपतं तथा। ज्ञानान्येतानि राजर्षे विद्धि नानामतानि वै। साङ्ख्यस्य वक्ता कपिलः परमर्षिः स उच्यते। हिरण्यगर्भो योगस्य वक्ता नान्यः पुरातनः। अपा- न्तरतमश्चैव वेदाचार्यः स उच्यते। प्राचीनगर्भं तमृषिं प्रवदन्तीह केचन। उमापति- भूतपतिः श्रीकण्ठो ब्रह्मणः सुतः। उचिवानिदमव्यग्रो ज्ञानं पाशुपतं शिवः। पञ्चरात्रस्य कृत्स्नस्य वक्ता नारायणः स्वयम्। सर्वेषु च नृपश्रेष्ठ ज्ञानेष्वेतेषु दृश्यते। यथागतं तथाज्ञानं निष्ठा नारायणः प्रभुः। न चैनमेवं जानन्ति तमोभूता विशाम्पते। तमेव शास्त्रकर्त्तारः प्रवदन्ति मनीषिणः। निष्ठा नारायणमृषिं नाऽन्योऽस्तीति वचो मम। निःसंशयेषु सर्वेषु नित्यं स वसते हरिः। निःसंशयान् हेतुबलानाऽध्यावसति माधवः' इति। अत्र साङ्ख्यादीनां पञ्चानां भगवत्परत्वं 'निष्ठा नारायणः प्रभुः' इत्यन्तेनोक्त्वा 'न चैनमि'त्यर्द्धेन एवं ब्रह्मरूपेण न जानन्ति किन्तु देवतारूपेणा- ऽस्मद्रूपेणेति फलभेदे हेतुरुक्तः। ततः 'तमेव शास्त्रे'ति श्लोकेन शास्त्रकर्त्तॄणां स्वस्य चाऽऽशय उक्तः। अत्र प्रवदन्तीत्यस्य बोधयन्तीत्यर्थः 'तपांसि सर्वाणि च यद्वद- न्ती'तिवत्। किञ्च। ऋषिपदेन मन्त्रद्रष्टृत्वबोधनात्तेष्वाविश्य तत्तत्प्रकाशकत्वं बोधि-

---

१ अपान्तरतमाश्चैवेति क. २ केशवमिति ख. घ. केशवेति ग. ३ यथाज्ञानमिति क. ४ मुनिरिति ग. ५ अत्र प्रवदन्तीत्यारभ्य तत्तत्प्रकाशकत्वं बोधितमित्यन्तं न दृश्यते ग्रन्थः क. ख. ग. ६ तत्तत्प्रकाशकत्वञ्चेति घ. किञ्चेति प्रागुक्तेष्वाविश्येत्यन्वन्तु न पश्यामः। तदयं चकारो लेखकप्रमाद एवेति भाति।