सुभाषितरत्नभाण्डागार (पण्डित काशीनाथ शर्मा संग्रह)
सुभाषितरत्नभाण्डागार (पण्डित काशीनाथ शर्मा संग्रह)
Subhashita Ratna Bhandagara
पण्डित काशीनाथ शर्मा (सम्पादक: नारायण राम आचार्य) द्वारा
स्रोत: Subhashita Ratna Bhandagara (10,000+ Classic Sanskrit Epigrams & Maxims - Nirnaya Sagar Press) (उद्गम)
DevanagariSanskritpublished516 पृष्ठ
पृष्ठ 429, कुल 516 में से
संदर्भ में पढ़ेंपृष्ठ 429
| २० | सुभाषितरत्नभाण्डागारम् |
|---|
| बायाँ स्तम्भ | दायाँ स्तम्भ |
|---|---|
| सहसा विदधीत न क्रियामविवेकः परमापदां पदम् ।<br>(कि० अ०) | सूर्ये तपत्यावरणाय दृष्टेः कल्पेत लोकस्य कथं तमिस्रा ।<br>(र० व०) |
| सहसा हि कृतं पापं कथं मा भूद्विपत्तये । (क० स०) | सेवाधर्म परमगहनो योगिनामप्यगम्यः । (भर्तृ०) |
| सहसि प्लवगैरूपासितं नहि गुञ्जाफलमेति सोष्मताम् ।<br>(शि० व०) | सौख्यं धन्याः किमपि दधते सर्वसंपत्समृद्धाः । |
| सहस्रेषु च पण्डितः । | स्तवे रवेरप्सु कृताप्लुवैः कृते न मुद्धती जातु भवेत्कुमुद्वती ।<br>(नै० च०) |
| सहायकृत्तैर्महता न सङ्गतं भवन्ति गोमायुसखा न दन्तिन ।<br>(कि० अ०) | स्तोत्रं कस्य न तुष्टये । (कु० स०) |
| सागरं वर्जयित्वा कुत्र महानद्यवतरति । (अ० शा०) | स्त्रियश्चरित्रं पुरुषस्य भाग्यं देवो न जानाति कुतो मनुष्यः । |
| साधनेषु हि रतेरुपचन्ते रम्यता प्रियसमागम एव ।<br>(कि० अ०) | स्त्रियो नष्टा ह्यभर्तृकाः । (वृ० चा०) |
| साधने हि नियमोऽन्यजनानां योगिनां तु तपसाखिलसिद्धिः ।<br>(नै० च०) | स्त्रियो यथा विचेष्टन्ता निष्कंपं हि सतां मनः । (क० स०) |
| साधु सीदति दुर्जनः प्रभवति प्राप्ते कलौ दुर्युगे । | स्त्रीचित्तमहो विचित्रमिति । (क० स०) |
| साधूता दुर्जनाद्भव्यम् । (प० त०) | स्त्रीचित्तस्येव दैवस्य को वेत्ति गहनां गतिम् । (क० स०) |
| साधूना हि परोपकारकरणे नोपाध्यपेक्ष मन । | स्त्रीणां पति प्राणा न बान्धवाः । (क० स०) |
| साध्यासाध्यविचार हि नेक्षते भवितव्यता । (क० स०) | स्त्रीणां प्रियालोकफलो हि वेष । (कु० स०) |
| सानुकूले जगन्नाथे विप्रियः सुप्रियो भवेत् । | स्त्रीणां भावानुरक्तं हि विरहासहन मनः । (क० स०) |
| सामानाधिकरण्यं हि तेजस्तिमिरयोः कुतः । (शि० व०) | स्त्रीणामलीकमुग्ध हि वच को मन्यते मृषा । (क० स०) |
| सार गृह्णन्ति पण्डिताः । | स्त्रीणामाद्यं प्रणयवचनं विभ्रमो हि प्रियेषु । (मे० दू०) |
| साहसं नैरपेक्ष्यं च कृतवानां निसर्गजम् । (क० स०) | स्त्रीपुमानित्यानास्थैषा वृत्त हि महितं सताम् । (कु० स०) |
| सिते हि जायते शिते सुलक्ष्यता । (नै० च०) | स्त्री पुंवच्च प्रभवति यदा तद्धि गेहं विनष्टम् । |
| सिद्धिर्वा यदि वाऽसिद्धिं विद्धोत्साहो निवेदयेत् । (प० त०) | स्त्रीबुद्धि प्रलयावहा । (का० नी०) |
| सिध्यन्ति कुत्र सुकृतानि विना श्रमेण । | स्त्रीभिः कस्य न खण्डितं भुवि मन । (भर्तृ०) |
| सीमन्तिनीना कान्तोदन्त सुहृदुपगतः सगमात्किंचिदूनः ।<br>(मे० दू०) | स्त्रीवचः प्रत्ययो हन्ति विचारं महतामपि । (क० स०) |
| सुकविता यद्यस्ति राज्येन किम् । | स्त्री विनश्यति रूपेण । (शा० प०) |
| सुकृती चानुभूयैव दु खमप्यश्नुते सुखम् । (क० स०) | स्त्रीषु वाक्यसंयम कुतः । (क० स०) |
| सुखं च मे शयनं च मे । | स्त्रीध्वनर्गलचेतास्तु कस्येच्छा नोपजायते । (क० स०) |
| सुखमास्ते नि स्पृहः पुरुष । | स्थातुं नियोक्तुर्नहि शक्यमग्रे विनाश्य रक्ष्यं स्वयमक्षतेन ।<br>(र० व०) |
| सुखार्थिनः कुतो विद्या । | स्थितः पृथिव्या इव मानदण्ड । (कु० स०) |
| सुतप्तमपि पानीय शमयत्येव पावकम् । (प० त०) | स्थिरा शैली गुणवता । (कुव० न०) |
| सुदुर्ग्रहान्त करणा हि साधवः । (कि० अ०) | स्नापितोऽपि बहुशो नदीजलैर्गर्दभः किमु हयो भवेत्क्वचित् । |
| सुदुर्लभे नार्हति कोऽभिनन्दितुं प्रकर्षलक्ष्मीमनुरूपसंगमे ।<br>(कि० अ०) | स्निग्धमुग्धा हि सख्यिय । (क० स०) |
| सुपर्वणे हि स्फुटभावना या सा पूर्वरूपं फलभावनाया ।<br>(शि० व०) | स्निग्धो हि विरहायासे साधुवादं ददाति किम् । (क० स०) |
| सुरेषु हि श्रद्दधतां नभस्या सर्वार्थसिद्ध्यङ्गमिश्र. समस्या ।<br>(शि० व०) | स्नुषात्वं पापानां फलमधनगेहेषु सुदृशाम् । |
| सुलभा रम्यता लोके दुर्लभं हि गुणार्जनम् । (कि० अ०) | स्नेहमूलानि दुःखानि । (म० भा०) |
| सुलभो हि द्विषा भङ्गो दुर्लभा सत्त्ववाच्यता । (कि० अ०) | स्नेहानाहुः किमपि विरहे ध्वंसिनस्ते त्वभोगादिष्टे वस्तुन्युपचितरसाः प्रेमराशीभवन्ति । (मे० दू०) |
| सुहृदर्थमीहितमजिह्मधियां प्रकृतेर्विराङ्गति विरुद्धमपि ।<br>(शि० व०) | स्नेहः खलु पापशङ्की । (अ० शा०) |
| सूर्यापाये न खलु कमल पुष्यति स्वामभिख्याम् । (मे० दू०) | स्पृशन्ति न नृशंसानां हृदयं बन्धुबुद्धयः । (नै० च०) |
| स्पृशन्त्यास्तारुण्यं किमिव नहि रम्यं मृगदृशः । | |
| स्पृशन्नपि गजो हन्ति । (प० त०) | |
| स्रर्तुमधिगतगुणसरणाः पटवो न दोषमखिलं खलूत्तमाः ।<br>(शि० व०) | |
| स्रोतोरखं विबुधतटिनी । (प्र० भ०) | |
| स्वं जीवितमपि सन्तो न गणयन्ति मित्रार्थे । (प० त०) | |
| स्वकर्मसूत्रग्रथितो हि लोकः । |