सूरसागर सार (सटीक हिन्दी व्याख्या)

पदानुक्रमणी ३८५ राघहिं मिलेहुँ प्रतीति न आवति । १८८ विनती सुनो दीन की चित दै, २२ राधिका गेह हरि-देह-वासी । १८८ वे हरि सकल ठोर के बासी । ३०७ राधिका बस्य करि स्याम पाए । २०६ वै कह जानैं पीर पराई । २३२ राधिका हृदय तैं धोख टारी । १८२ वै बातैं जमुना-तीर की । ३१० राधे तेरो बदन बिराजत नीको । १५७ संग मिलि कहौँ कासौँ बात । २६१ राधे हरि तेरो नाम विचारैँ । २०१ संग राजति वृषभानु कुमारी । १८५ राधेहिँ स्याम देखो आइ । २०३ सँदेसनि मधुबन कूप भरे । २४८ राम धनुष अरु सायक सांधे । ३६६ सँदेसो देवकी सौं कहियो । २३५ राम भक्त वत्सल निज बानौँ । १८ सखा सुनि एक मेरी बात । २६२ रास रस लीला गाइ सुनाऊँ । १२० सखि मोहिँ हरिदास रस प्याइ । १३४ रास रस भ्रमित भईं ब्रजवाल । ११८ सखियनि मिलि राधा घर लाईँ । १५० रिस करि लीन्ही फेंट छुड़ाइ । ८६ सखी इन नैननि तैं घन हारे । २४३ रीती मटुकी सीस धरैं । १३२ सखी री चातक मोहिँ जियावत । ३५२ री मोहिँ भवन भयानक लागे, २१६ सखी री स्याम सबै इक सार । ३०१ रुकमिनि चलो जन्मभूमि जाहिँ । ३५५ सतगुरु-चरन भजे बिनु विद्या, २८८ रुकमिनि देवी-मदिर आई । ३४० सब खोटे मधुवन के लोग । २८७ रुकमिनि बूझति हैं गोपालहिँ । ३५४ सब तजि भजिये नंद कुमार । ३६ रुकमिनि मोहिँ निमेष न बिसरत, ३५४ सब दिन एकहिँ से नहिँ होतैँ । ३०० रुकमिनि मोहिँ ब्रज बिसरत नाही, ३५४ सबहिनि तैँ हित है जन मेरौ । ३६२ रुकमिनि राधा ऐसैं भेंटी । ३६१ सबै दिन गए विषय के हेतु । ३४ रे मन मूरख जनम गँवायो । ४० सबै सुख लै जु गए ब्रजनाथ । २५८ रोवति महरि फिरति बिततानी । १५२ समुझि न परति तिहारी ऊधौ । २८१ लरिकाई को प्रेम कहो अलि कैसेँ सरद समै हू स्याम न आए । २५३ छूटत । ३१६ सरन गए को को न उबारयो । २० ललकत स्याम मन ललचात । ११६ सहस संकट भरि कमल चलाए । ६४ ललिता प्रेम-विवस भई भारी । १८७ साँवरौ साँवरी रैनि को जायौ । २६३ लाज ओट यह दूरि करौ । १०३ सिखवति चलन जसोदा मैया । ५६ लाल हौँ वारी तेरे मुख पर । ५४ सुन्दर स्याम कमल-दल-लोचन । १७४ लिखि आई ब्रजनाथ की छाप । २७७ सुत मुख देखि जसोदा फूली । ५३ लिखि नहिँ पठवत हैं द्वै बोल । २४५ सुता लए जननी समुझावति । १६१ लै आवहु गोकुल गोपालहिँ । २३४ सुदामा गृह कौँ गमन कियौ । ३४६ लोक-सकुच कुल-कानि तजी । १३३ सुदामा मंदिर देखि डरच्यो । ३४६ लोचन दए कुँवर उघारि । १५२ सुदामा सोचत पंथ चले । ३४४ वायस गहगहात सुनि सुंदरि, ३५६ सुनत हरि रुकमिनी कौ संदेस । ३४०