स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

पञ्चमोऽङ्कः । १९ राजा — वयस्यै¹! मा मैवम् , शय्यायामवसुप्तं मां बोधयित्वा सखे! गता । दग्धेति ब्रुवता पूर्वं वञ्चितोऽस्मि रुमण्वता ॥ ८ ॥ विदूषकैः —² (क) अविहा असम्भावणीअं एदं³ ण । आ उदअण्णाणसङ्कित्तणेण तत्तहोदिं चिन्तअन्तेण⁵ सा सिविणे दिट्ठा भवे । राजा — यदि तावदयं स्वप्नो धन्यमप्रतिबोधनम् । अथायं विभ्रमो वा स्याद् विभ्रमो ह्यस्तु मे चिरम् ॥ ९ ॥ विदूषकः — (ख) मा दाणि भवं अत्ताणं⁴ ओहसिअं कादुं । किन्तु इमस्सिं राअउळे अवन्तिसुन्दरी णाम जक्खिणी पडिव- सदि । सा तुए दिट्ठा⁶ भवे । राजा — न न, स्वप्नस्यान्ते विबुद्धेन नेत्रविप्रोषिताञ्जनम् । चारित्रमपि रक्षन्त्या दृष्टं दीर्घाळकं मुखम् ॥ १० ॥ अपिच वयस्य ! पश्य पश्य, (क) अविहा असम्भावनीयमेतद् न । आ उदयज्ञानसङ्कीर्तनेन तत्रभवतीं चिन्तयता सा स्वप्ने दृष्टा भवेत् । (ख) मेदानीं भवानात्मानमवहसितं कर्तुम् । किन्त्वस्मिन् राजकुलेऽवन्तिसुन्दरी नाम यक्षिणी प्रतिवसति । सा त्वया दृष्टा भवेत् । १. ‘स्य ! श’ क. पाठः. २. ‘वः — आ’ ख. पाठः. ३. ‘दम् । ण अ’ क. पाठः ४. ‘हा’ क. पाठः. ५. ‘अणत्थं चिन्तिआइ’ ख. पाठः. ६. ‘ष्ठा । रा’ ख पाठः.