तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१ प्रपाठके १५ अनुवाकः। ११०

दित्यानामादित्यानाग्ँस्थाने॒ स्वतेज॑सा भानि॑^{(४)}। ^{(५)}स॒ताग्ँस॑त्यानां। आदित्यानाग्ँस्थाने॒ स्वतेज॑सा भानि॑^{(५)}। ^{(६)}अ॒भिधून्व॑तामभिघ्न॒तां। वात॑वतां म॒रुतां। आदित्या- नाग्ँस्थाने॒ स्वतेज॑सा भानि॑^{(६)}। ^{(७)}ऋभू॒णामादित्यानाग्ँ- स्थाने॒ स्वतेज॑सा भानि॑^{(७)}॥ ^{(८)}विश्वे॑षां दे॒वानां॑। आदि-

अथ तृतीयमाह। ^{(४)}“आदित्यानां ॰ स्वतेजसा भानि” ^{(४)}इति। द्वादशादित्यरूपेणावतीर्णाः परमात्मरूपादित्यस्य मूर्त्तिविशेषाः॥

अथ चतुर्थमाह। ^{(५)}“सतांसत्यानां ॰ स्वतेजसा भानि”^{(५)} इति। ‘सन्तः’ सत्पुरुषाः, ‘निजावतारेण सर्वलोकसम्मतिपन्ना महर्षयः’, तेच ‘सत्याः’ सर्वदा सत्यवादिनः, तादृशाः केचि- दादित्यावतारविशेषाः॥

अथ पञ्चमषष्ठावाह। ^{(६)}“अभिधून्वतां ॰ स्वतेजसा भा- नि”^{(६)} ^{(७)}“ऋभूणामादित्यानां ॰ स्वतेजसा भानि ”^{(७)} इति। ऋतुप्रकरणेऽभिधून्वन्तोऽभिघ्नन्त इत्यादिना मरुद्गणा उक्ताः ते चाभितो धून्वन्ति वृष्टिजलञ्चालयन्ति इतस्ततः कम्पयन्ति मार्गे गच्छतः पुरुषानभिघ्नन्ति आभिमुख्येन ताडयन्ति। तेच ‘वात- वन्तः’ तीव्रवायुयुक्ता भवन्ति, ते च मरुद्गणा आदित्यावतार- विशेषाः॥