तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१ प्रपाठके २८ अनुवाकः । १७७

बुँभु॒क्षां । म॒न्युं कृ॒त्याञ्च॑ दीधिरे । रथे॑न किँशुका- व॑ता । अग्ने॒ नाशय॒ संह॒शः^{(१)}} ॥ १ ॥

विशी॑र्षीं दश* ॥ अनु० २८ ॥

---

अथ एकोनत्रिंशोऽनुवाकः ।

^{(१)}प॒र्जन्या॑य॒ प्रगा॑यत । दि॒वस्पु॒त्राय॑ मी॒ढुषे॑ । स नो॑ य-

---

विद्वेषिणोऽस्माकमीर्ष्यादीन् 'दीधिरे' दीपयन्ति । अस्मद्गुणा- नामसहनं 'ईर्ष्या', तेषु दोषारोपः 'असूया', अन्नाभावेन बाधा 'बुभुक्षा', 'मन्युः' अस्मद्विषयः क्रोधः, 'कृत्या' अस्मद्वि- षयोऽभिचारः, एतेषामीर्ष्यादीनां दीपनमभिवृद्धिं कुर्वन्तो ये द्वेषिणोऽस्मान् मारयितुं सम्यक् पश्यन्ति तान् सर्वान् 'रथेन', तदीयेन सह, 'नाशय' । कीदृशेन रथेन, 'किंशुकावता' कुत्सिताः शुकाः किंशुकाः प्राप्युपद्रवकारिणः पक्ष्याकारा राक्षसविशेषास्तैर्युक्तेन ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा- रण्यके प्रथमप्रपाठके अष्टाविंशोऽनुवाकः ॥ २८ ॥

---

अथ एकोनत्रिंशोऽनुवाकः ।

कल्पः । पर्जन्यायेति तिस्र इति । तत्र प्रथमामाह । “^{(१)}पर्ज-

---

* एतदुपसंहारप्रतीकं मदृष्टपुस्तकेषु एकोनत्रिंशानुवाकशेषे वर्त्तते । तद्भाष्यमतेनात्राकृष्टं ।