तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१ प्रपाठके ३० अनुवाकः । १७६

षधीना॑म् । गवां॑ कृ॒णोत्यर्व॑ताम् । प॒र्जन्यः॑ पुरु॒षीणा॑म्^(२) ॥ २ ॥ प॒र्जन्या॑य दश ॥ अनु० २९ ॥

---

अथ त्रिंशोऽनुवाकः ।

^(१)पुन॑र्मा मैत्विन्द्रि॒यम् । पुन॒रायुः॒ पुनर्भगः॑ । पुन॒- र्ब्राह्म॒णमै॑तु मा । पुनर्द्रवि॑ण॒मैतु॑ मा^(१) । ^(२)यन्मे॒ऽद्य रेत॑:

अश्वानां, मनुष्यस्त्रीणाञ्च 'गर्भं कृणोति' । नोऽस्माकं मयो- भूरिति शेषः ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा- रण्यके प्रथमप्रपाठके एकोनत्रिंशोऽनुवाकः ॥ २९ ॥

---

अथ त्रिंशोऽनुवाकः ।

कल्पः । पुनर्मा मैत्विति चेति । तत्र प्रथमामाह । ^(१)“पुन- र्मा मैत्विन्द्रियं • पुनर्द्रविणं मैतु मा”^(१) इति । यत् 'इन्द्रियं' भोगेन नष्टं, तत् 'पुनः', अपि 'मां', प्रति 'मैतु' आगच्छतु । 'आयुः', अपि 'पुनरैतु', ब्रह्मण इदं 'ब्राह्मणं' ब्रह्मवर्चसं, तदपि 'पुनर्मामैतु' । 'द्रविणं' धनमपि, 'पुनर्मामैतु' । एतत् सर्वं मम पुनः पुनर्बर्द्धतामित्यर्थः ॥

अथ द्वितीयामाह । ^(२)“यन्मेऽद्य रेतः • वर्चसे”^(१) इति ।

Y 2