तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२ प्रपाठके ३ अनुवाकः। २०३

नि दु॒ष्कृ॒ता^(६) । ^(७)येन॑ चि॒तो अ॑र्ण॒वान्निर्ब॑भू॒व येन॒ सूर्यं॒ तम॑सो॒ निर्मुमोच॑ । येनेन्द्रो॒ विश्वा॒ अज॑हा॒दरा॑ती॒स्तेना॒हं ज्योति॑षा॒ ज्योति॑रानशा॒न आ॑क्षि^(७) । ^(८)यत् कु॒सीद॒मप्र॑तीतं॒ मये॒ह येन॑ य॒मस्य॑ नि॒धिना॒ चरा॑मि । ए॒तत् तद॑ग्ने॒ अनृ॒णो भ॑वामि जी॒वन्ने॒व

---

अथ सप्तमीमाह । ^(७)“येन चितो ० ज्योतिरानशान आक्षि”^(७) इति । 'चितः' नाम कश्चित् पुरुषः, स च पुरोडाशिककाण्डे अङ्गारेणोदकपावनात् निष्पन्न इति श्रुतः* स तृतीयमभ्यपातयत्, ततश्चितो जायतेति । स च हतो 'येन'† परमेश्वरज्योतिषा, 'अर्णवात्' समुद्रसमानात् पापात् 'निर्बभूव' निर्मुक्तो बभूव । तथा 'येन' ज्योतिषा, परमेश्वरः स्वर्भानुसञ्ज्ञकासुरेणापादितात् 'तमसः', 'सूर्यं', 'निर्मुमोच' निर्मुक्तं कृतवान् । 'इन्द्रः' स्वर्गाधिपतिः, 'येन' परमेश्वरज्योतिषा, 'विश्वाः' 'अरातीः' सर्वानपि शत्रून्, 'अजहात्' क्षणनाशितवान्, 'तेन' ज्योतिषा, 'अहं', 'आनशान' सर्वतो व्याप्नुवं, 'ज्योतिराक्षि' पारमेश्वरं ज्योतिः प्राप्तवानस्मि ॥

अथाष्टमीमाह । ^(८)“यत् कुसीदमप्रतीतं ० प्रति तत्ते दधामि”^(८) इति । 'इह' अस्मिन् जन्मनि, 'मया', स्वीकृतं

---

* स च पुरुषो दार्शकाण्डे अङ्गारेणोदपातनामिषु उत्पन्न इति श्रुत इति तै० पाठः ।
† ततः चितः येनेति तै० पाठः ।