तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२०२ तैत्तिरीये आरण्यके

स्मा॒त्त्वम॒स्माञ्जा॑तवेदो॒ मुमु॑ग्धि^(५)॥ ^(६)यद्वा॒चा यन्मन॑सा बा॒हुभ्या॑मू॒रुभ्या॑म॒ष्ठीव॑द्भ्याꣳ शिश्नै॒र्यदनृ॑तं च॒क्रमा व॒यम् । अ॒ग्निर्मा॒ तस्मा॒देन॑सः॒ गार्ह॑पत्यः॒ प्रमु॑ञ्चतु च॒क्रम या-

तेन मयि कृता स्तुतिः, ‘तस्मात्’ स्तुतिमास्यात्, प्रमत्तेन* मया ‘अनाधृष्टं’ केनापि प्रकारेणापरिहार्यं प्रबलं, ‘देवकृतं’ देव- विषये सम्पादितं, ‘यत्’, ‘एनः’ पापं, हे ‘जातवेदः’, ‘त्वं’, ‘तस्मात्’, ‘अस्मात्’ पापात्, ‘मुमुग्धि’ अस्मान्† मुक्तं कुरु॥

अथ षष्ठीमाह। ^(१)“यद्वाचा यत् ॰ दुष्कृता”^(६) इति। वागादिभिः ‘यत्’, ‘अनृतं’ अयुक्तरूपं पापं, ‘वयं’, ‘चक्रम’ कृतवन्तः, वाचा असत्याभिधानं गुर्वादिषु त्वङ्कारादि च‡। ‘मनसा’, परानिष्टचिन्तनं। ‘बाहुभ्यां’, ब्राह्मणताडनादि। ‘ऊरुभ्यां’, अगम्यालिङ्गनादि। ‘अष्ठीवद्भ्यां’ जानुभ्यां, अग- न्तव्यदेशगमनादि, ‘शिश्नैः’ शिश्नेन, अयोनौ रेतःसेकादि, बहुवचनाच्चक्षुरादीन्द्रियग्रहः। चक्षुषा उच्चदर्कदर्शनादि। श्रोत्रेण गुरुदेवादिनान्दाश्रवणं। आस्येनाभक्ष्यभक्षणमित्या- दि। ‘तस्मात्’ सर्वस्मात्, ‘एनसः’, ‘अग्निः’, मां ‘प्रमुञ्चतु’ । ‘यानि दुष्कृतानि’ यान्यप्यन्यानि पापानि, ‘चक्रम’, तेभ्यो- ऽपि ‘प्रमुञ्चतु’॥

---

* स्तुतिसम्मानप्रमत्तेनेति तै० पाठः। † मां इति तै० पाठः ‡ अहङ्कारादि चेति तै० पाठः।