तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२ प्रपाठके ५ अनुवाकः । २१३

---

प॒त्नान् प्रत्यजा॑ताञ्जातवेदो नुदस्व । अ॒स्मे दी॑दिहि सुमना॒ अहे॑ड॒ञ्छर्म॑न्ते स्याम चिवरूथ॒ उद्गौ॑ ।^(७) । ^(८)स॒ह॑सा जा॒तान् प्रणु॑दा नः स॒पत्ना॒न् प्रत्यजा॑ताञ्जातवेदो नुदस्व । अधि॑ नो ब्रूहि सुमन॒स्यमा॑नो व॒यꣲ स्याम॒

---

(७) इति । हे 'अग्ने', 'नः' अस्माकं, 'जातान्' 'सपत्नान्' ये पूर्वमुत्पन्नाः शत्रवस्तान्, 'प्रणुद' प्रकर्षेण नाशय, हे 'जातवेदः', पूर्वमनुत्पन्ना इतःपरमुत्पत्तिप्रसक्तियुक्ताः तान् 'जातान्', शत्रून् 'प्रणुदस्व' उत्पत्तिप्रतिबन्धेन,* निराकुरु । 'सुमनाः' अस्मदनुग्रहचित्तः,† त्वं 'अहेडन्' अक्रुध्यन्, 'चिवरूथः' प्राग्वंशसदोहविर्द्धानरूप‡गृहत्रयोपेतः, 'उद्गौ' उद्गित्, अनुष्ठेयकर्मोत्पादकः§ सन्, 'अस्मे दीदिहि' अस्मान् प्रकाशय, 'ते' तव, प्रसादात् 'शर्मन् स्याम' सुखवान् भवेयं ॥

अथाष्टमोमाह । ^(८)"सहसा जातान् ० सपत्नान्"^(८) इति । 'सहसा' बलेन, जातानित्यादि पूर्ववत् । 'सुमनस्यमानः' अस्मासु सौमनस्यं प्राप्तः सन्, 'नः' अस्मान्, 'अधिब्रूहि' शत्रुभ्योधिकान् ब्रूहि । 'वयं', अपि तदनुग्रहादधिकाः 'स्याम', 'नः' अस्माकं,॥ 'सपत्नान्' शत्रून्, 'प्रणुद' ॥

---

* उत्पत्तिप्रतिबन्धनेनेति तै० पाठः ।
† सानुग्रहचित्तः इति तै० पाठः ।
‡ हविर्द्धानाख्येति तै० पाठः ।
§ अनुष्ठेयधर्मोत्पादक इति तै० पाठः ।
॥ अस्मदीयान् इति तै० पाठः ।