तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२३०	तैत्तिरीये आरण्यके

यद्दीव्यन् नृ॒णम॒हं ब॒भूवायु॒ष्टे वि॒श्वतो॑ दध॒दित्येतै॒- रा॒ज्यं॑ जुहुत वैश्वान॒राय॒ प्रति॑वेदयाम् इत्युप॑तिष्ठत॒ य- दर्वा॒चीन॒मेनो॑ भ्रूण॒हत्या॑या॒स्तस्मान् मोक्ष्यध्व॒ इति॑^{(३)} ^{(४)}त ए॒तैर॑जुहवु॒स्तेऽरे॒पसो॑ऽभवन्^{(४)} ^{(५)}कर्मा॑दि॒ष्वेते॑- र्जुहुया॑त् पू॒तो दे॑वलो॒कान्त्सम॑श्नुते^{(५)} ॥ ७ ॥*

इति''(३) इति। अनुवाकत्रयेण होमः। चतुर्थानुवाकेनोप- स्थानं। वेदत्रयविद्ब्राह्मणः 'भ्रूणः', तदीयहत्याया अर्वाचीनं यत् पापं, 'तस्मात्' सर्वस्मात्, मुक्ता भविष्यथेति ॥

इतरमहर्षिवृत्तान्तमाह । ^{(४)}“त एतैरजुहवुस्तेऽरेपसो- ऽभवन्”^{(४)} इति। 'अरेपसः' पापरहिताः ॥

इदानीं विधत्ते । ^{(५)}“कर्मादिष्वेतेः०समश्नुते”^{(५)} इति। प्रारप्स्यमाणकर्मप्रारम्भेषु कूष्माण्डहोमेन पूतस्य देवलोकप्राप्ति- र्भवति ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा- रण्यके द्वितीयप्रपाठके सप्तमोऽनुवाकः ॥ ७ ॥

---

* मदृष्टपुस्तकत्रयेषु दशतिसङ्ख्यायिका रेखा न सन्ति । प्रतीक-सङ्ग्रहोऽपि नास्ति।