तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२ प्रपाठके ८ अनुवाकः। २३१

अथाष्टमोऽनुवाकः।

(१)कू॒ष्मा॒ण्डैर्जु॑हुया॒द्यो पू॒त इ॑व॒ मन्ये॑त(१) (२)यथा॑- स्ते॒नो यथा॑ भ्रू॒णहैवमे॒ष भ॑वति॒ योऽयो॑नौ॒ रेतः॑ सि॒ञ्चति॑(२) (३)यद॒र्वाची॑न॒मेनो॑ भ्रू॒ण॒हत्या॑या॒स्तस्मा॑न्

---

अथाष्टमोऽनुवाकः।

सप्तमे कूष्माण्डहोमः कर्मादिषु विहितः। अष्टमे दीक्षादिकं विधीयते। तत्रादौ कर्मादिव्यतिरिक्तस्थले होमं विधत्ते। (१)“कूष्माण्डैः • इव मन्येत”(१) इति। ‘यः’ पुमान्, सन्दिग्धेन पापेन स्वस्य पूतत्वं नास्तीति मनसि शङ्कते स पुमान् कूष्माण्डहोमेन पूतो भवति॥

अथ महापातकसमस्य पापस्य निवृत्त्यर्थं होमं विधत्ते। (२)“यथास्तेनः • रेतः सिञ्चति”(२) इति। ‘अयोनौ’ प्रतिषिद्धयोनौ, ‘यो रेतः सिञ्चति’, ‘एषः’ सुवर्णस्तेयकारिणा* भ्रूणहत्याकारिणा च समो भवति, सोऽपि ‘कूष्माण्डैर्जुहुयात्’॥

तेनोक्तेन होमेन यथोक्तपापनिवृत्तिं दर्शयति। (३)“यद॒र्वाचीनं • मुच्यते”(३) इति। भ्रूणहत्यासमस्यापि मुख्यभ्रूणहत्याया अर्वाचीनत्वात्तेन होमेन निवृत्तिर्युज्यते॥

* सुवर्णहारिणा इति तै० पाठः