तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२ प्रपाठके ८ अनुवाकः । २३३

दी॒क्षि॒तो भ॑वति द्वाद॑श॒ मासा॑: संवत्स॒रः सं॑वत्स॒रा- दे॒वात्मानं॑ पुनी॒ते षड्रा॒त्रीर्दीक्षितो॑ भवति॒ षड्वा ऋ॒त- व॑: संवत्स॒रः सं॑वत्स॒रादे॒वात्मानं॑ पुनीते तिस्रो रा॒त्री- र्दीक्षितो भवति त्रिप॑दा गाय॒त्री गा॑य॒त्र्या ए॒वात्मानं॑ पुनीते॑^(६) । ^(७)नमा॒ꣳसम॑श्नीया॒न्न स्त्रिय॑मुपे॒यान्नोप॑री- सीत जुगु॑प्सेता॒नृता॑त्^(७) । ^(८)पयो॑ ब्रा॒ह्म॒णस्य॑ व्र॒तं य॑- वा॒गूरा॑ज॒न्य॑स्यामि॒क्षा वैश्य॑स्य^(८) । ^(९)अथो॑ सौम्ये-

---

या शुद्धिः पापाल्पत्वे सा शुद्धिर्मासमात्रेण समाप्यते । एव- मुत्तरेष्वपि । अतः सर्वेषां संवत्सरसाम्यं । गायत्रोपादानं चित्वसाम्येन त्रिरात्रदीक्षाया गायत्रीत्वात् तयैव शुद्धिर्भवति ॥

अथ नियमान् विधत्ते । ^(७)“नमाꣳसमश्नीयात् ॰ जुगु- प्सेतानृतात्”^(७) इति । ‘उपरि’ खट्वादा । स्पष्टमन्यत् ॥

अथ वर्णभेदेन दीक्षादिनेषु* भोजनद्रव्यविशेषं विधत्ते । ^(८)“पयो ब्राह्मणस्य ॰ वैश्यस्य”^(८) इति । ‘व्रतं’ भोजनमि- त्यर्थः ॥

तदेतद्व्रतं प्रशंसति । ^(९)“अथो सौम्ये ॰ ब्रूयात्”^(९) इति । अपि च न केवलं कूष्माण्डहोमकर्मण्येवैतद्व्रतं, किन्तु

---

* अथ जातिभेदेन दीक्षादिवसेषु इति तै० पाठः
2 F