तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

३ प्रपाठके ११ अनुवाकः । ३२५

षाय॑ सुप्रजा॒स्त्वाय॑ सुवीर्या॑य^(९१) । ^(९२)य आ॑र॒ण्याः प॒शवो॑ वि॒श्वरू॑पाः । विरू॑पाः सन्तो॑ बहुधैकरू॑पाः । वा॒युस्ताꣳ अग्रे॒ प्रमु॑मोक्तु दे॒वः । प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ संविदानः॑^(९२) । ^(९३)इडायै॑ सृ॒प्तं घृ॒तव॑च्चरा॒चर॑म् । दे॒वा अन्व॑विन्दन् गुहा॒हितं॑^(९३) । ^(९४)य आ॑र॒ण्याः प॒शवो॑ वि॒- श्वरू॑पाः । विरू॑पाः सन्तो॑ बहुधैकरू॑पाः । तेषाꣳ॑ स-

---

इह अस्मद्गृहे, 'रन्तिः' क्रीडा, 'अस्तु' तच्च धनपुष्टिशोभनापत्य- शोभनवीर्यार्थं सम्पद्यते ॥

अथ द्वाविंशीमाह । ^(९२)“य आरण्याः ० संविदानः”^(९२) इति। अरण्ये भवाः आरण्याः द्विखुराः श्वापदादयः तान्, अरण्याधिपतिर्वायुः 'प्रमुमोक्तु' । अन्यत् पूर्ववत् ॥

अथ त्रयोविंशीमाह । ^(९३)“इडायै सृप्तं ० गुहाहितं”^(९३) इति। 'इडायै' गोसम्पादनार्थं, 'सृप्तं' प्राप्तं, 'घृतवत्' घृत- युक्तं, घृताकारमित्यर्थः । तादृशं 'चराचरं' स्थावरजङ्गम रूपं जगदनुग्रहीतुं, 'गुहाहितं' प्राणिनां बुद्धाववस्थितं, सप्तहोतृदेव- देवाः 'अन्वविन्दन्' अन्विष्य लब्धवन्तः ॥

अथ चतुर्विंशीमाह । ^(९४)“य आरण्याः ० सुवीर्याय”^(९४)